Wanneer het écht snel moet gaan - de conducteur heeft net zijn last call over het perron geblazen - kan men het Antwerpse King Dalton gerust als de beheerders van de Zita Swoon-e...

Wanneer het écht snel moet gaan - de conducteur heeft net zijn last call over het perron geblazen - kan men het Antwerpse King Dalton gerust als de beheerders van de Zita Swoon-erfenis omschrijven. Zanger-gitarist Pieter De Meester heeft net zo'n scherpe korrel in de stem als Stef Kamil Carlens, en de rest van de groep (lieden die in Laïs, A Brand, AedO en - yep - Zita Swoon zaten) cultiveert ook een muzikaal panorama dat over de vier windstreken uitkijkt. Op zijn derde plaat trekt King Dalton de basiselementen blues en folk weer door een wolk van kosmisch stof, wat hun een onbepaald trekje verleent: alt.rock, funk, electro, triphop, jazz en wereldklanken flitsen langs je oren. Toch is de urgentie van voorganger Tilda enigszins afgeroomd: de grooves klinken terughoudender en meer verbeten. Wringt daar wat?