Waarom krijgt een mens kinderen? Vroeger was dat simpel. Het was uw katholieke plicht. En als het wat te lang duurde, dan kwam de pastoor langs om u dat ene Bijbelfragment in te peperen waarin God de mens opdraagt zich te verspreiden en te vermenigvuldigen. Ja, we weten ondertussen waar dat ons gebracht heeft.
...

Waarom krijgt een mens kinderen? Vroeger was dat simpel. Het was uw katholieke plicht. En als het wat te lang duurde, dan kwam de pastoor langs om u dat ene Bijbelfragment in te peperen waarin God de mens opdraagt zich te verspreiden en te vermenigvuldigen. Ja, we weten ondertussen waar dat ons gebracht heeft. Ondertussen heeft de mens een breed assortiment aan voorbehoedsmiddelen ontwikkeld en is hij in staat te bezinnen voor hij aan kinderen begint. Niet dat het daarom eenvoudiger is geworden. De pastoor bemoeit zich niet meer, maar er zijn voldoende vrienden, vriendinnen, moeders, schoonmoeders en verre tantes die zijn taak hebben overgenomen en wat graag hun mening formuleren over de stand van uw voortplanting. Zeker als u een vrouw bent en ouder dan dertig. Leen Dendievel is actrice en een vrouw ouder dan dertig. Ze worstelt met haar kinderwens. Ze heeft er ongetwijfeld al lange beschouwingen over geschreven in haar dagboek, ze heeft erover gemijmerd op haar Instagramkanaal en mocht Flair nog een hartenrubriek hebben, dan had ze ook daar een brief naar gestuurd. Maar geen nood, met Kinderwens heeft ze die rubriek gewoon naar een tv-programma vertaald. Ze bezoekt zeer kroostrijke gezinnen, ze praat met koppels die wel kinderen willen maar er geen kunnen krijgen, met koppels die wel kinderen kunnen krijgen maar er geen willen, met een sociologe, een bioloog, een gezondheidseconoom en met Loes Van den Heuvel, beter bekend als Carmen uit F.C. De Kampioenen. Uiteindelijk heeft die er al een groot deel van haar leven zonder kinderen op zitten. Of ze ze niet mist, wil Dendievel van haar weten. Dat is altijd een vreemde vraag. Hoe kun je missen wat je niet hebt? Zeker als je er zelf voor gekozen hebt iets niet te hebben. Dus nee, Loes mist ze hoegenaamd niet. Bovendien vindt ze het ook wat belachelijk hoe mensen nu met kinderen omgaan. Een paar maanden oud en hop, de crèche in. Neem je daarvoor kinderen? U raadt het al, net zoals dat gaat in de hartsrubriek van de Flair hebben ook in Kinderwens de mensen het hart op de tong. Dat klinkt mooier dan het is. Het resultaat is vooral een afvalberg van gemeenplaatsen, platitudes en goedkope meningen. Wie probeert om over persoonlijke keuzes algemene uitspraken te doen, vervalt nogal snel in dorre uitspraken waarvan je je aanhoudend afvraagt waarom je er precies naar zit te luisteren. Meestal eindigt zo'n uitleg met het totaal waardeloze advies dat 'ge uw gevoel moet volgen.' Waarna Dendievel de kijker er nogmaals aan herinnert dat 'zij het voorlopig niet voelt'. Maar ze laat ook weten dat 'als ze het voelt, het mag komen'. Om de een of andere reden had ik op dat moment al medelijden met dat kind dat nog niet bestond en waarvan enkel in theorie sprake was. Eén keer had Dendievel het wel gevoeld. Toen haar grootmoeder stierf. Als je geen kinderen hebt, bedacht ze naast het sterfbed, dan sterf je toch maar mooi alleen. Na kinderen krijgen om voor jou te werken, is kinderen krijgen om niet alleen te sterven waarschijnlijk de slechtst denkbare reden om aan kinderen te beginnen. Dat had Dendievel ook wel door. Ze besloot nog wat mensen op te zoeken. Dit keer koppels die kinderen hadden gekregen maar soms wensten dat die kinderen er niet meer waren. Herkenbaar voor veel gezinnen in coronalockdown. Opvallend was dat Dendievel met één persoon niet sprak: de mogelijke vader van dat theoretische kind. De meest fundamentele was de meest afwezige. Als je je hoofd breekt over een kinderwens, lijkt het me het enige belangrijke gesprek. Al de rest is goed om de Flair te vullen. Of uw dagboek. Dat mag ook.