Voor al diegenen die een trapje hoger durven dan Nils Frahm: Kelly Moran, een klassiek geschoolde pianiste die debuteert op Warp en weinig met Mozart of Chopin te maken heeft. J...

Voor al diegenen die een trapje hoger durven dan Nils Frahm: Kelly Moran, een klassiek geschoolde pianiste die debuteert op Warp en weinig met Mozart of Chopin te maken heeft. John Cage, zo heet haar grote voorbeeld, en dan vooral de manier waarop de Amerikaanse avant-gardecomponist zijn piano benaderde als een work in progress, een bouwdoos met eindeloze mogelijkheden. Bovendien koppelt Moran haar geprepareerde instrument ook aan een sampler en toetst ze daarmee haar minimalistische, caleidoscopische composities af aan de kosmisch geïnspireerde, uit harp geplukte meditatiejazz van Alice Coltrane, de hypnosetechnieken van ambientpionier Laraaji en de filmische soundscapes van Ruyuichi Sakamoto. Het is géén Eric Satie, maar valt gerust te klasseren naast andere Warp-alumni als Oneohtrix Point Never en Brian Eno.