Wat krijg je als een meisje van Ethiopisch-Amerikaansen bloede uit Maryland haar groeipijnen zalft met een mengsel van jazzy torch singers als Sarah Vaughan, de Ethiopisch...

Wat krijg je als een meisje van Ethiopisch-Amerikaansen bloede uit Maryland haar groeipijnen zalft met een mengsel van jazzy torch singers als Sarah Vaughan, de Ethiopische grooves van Aster Aweke, de flashy hedendaagse r&b van TLC én progmetalcombo Animals As Leaders? Een eclectische garderobe, sowieso, maar vooral: de bij gratie van Solange Knowles al jaren aan de poort van de doorbraak trappelende Kelela Mizanekristos. Op haar officiële langspeeldebuut spiegelt Kelela zich aan de wulpse power girls uit vroegere tijden - denk Janet Jackson, Aaliyah en Kelis. De biografische, soms confronterende teksten zijn addertjes onder het gladgestreken klankengazon. De uit melancholie samengeklitte, donkere wolkbreuken boven het sensuele vernis blijken echter té schaars om meer leven in de brouwerij te brengen.