1. Welke artiest was het leukst om te interviewen?

Het leukst en zeker het gemakkelijkst was Kylie Minogue. Ze was heel lief en open. Leuk dat een superster zo kan zijn. Ze beseft - zoals de meeste muzikanten - dat interviews geven deel uitmaakt van haar werk en maakt er gewoon het beste van.
...

Het leukst en zeker het gemakkelijkst was Kylie Minogue. Ze was heel lief en open. Leuk dat een superster zo kan zijn. Ze beseft - zoals de meeste muzikanten - dat interviews geven deel uitmaakt van haar werk en maakt er gewoon het beste van. Robbie Williams. Toen ik hem interviewde, deed hij verschrikkelijk moeilijk tegen iedereen. Sommige collega's gingen wenend naar huis. Ook tegen mij deed hij enorm lastig en tegendraads, maar uiteindelijk heb ik hem toch op zijn nummer kunnen zetten. Door hem Nederlandse zinnetjes als 'Ik ben een verwaande kwast' te laten zeggen, zonder dat hij er iets van begreep. Achteraf bekeken een heel leuke herinnering, omdat het goed is afgelopen. Ik heb mezelf aangenaam verrast toen. Omdat ik nog weinig ervaring had, ben ik er met een open geest op afgegaan. De oude discokraker Hot Shot vind ik een supernummer om op te dansen. Omdat het pure kitsch is. Samen met een vriendin beeld ik dan de tekst uit, want als ik dans, is het nooit serieus. Ik doe graag onnozel, overdreven op de dansvloer. When the rain begins to fall van Pia Zadora en Jermaine Jackson is ook een van mijn favoriete dansnummers. De meest hilarische plaat ooit, volgens mij. Compleet foute muziek. Ik word meestal ontroerd door muziek waar technisch weinig aan toegevoegd is: gitaar of piano op zich, akoestisch. De nieuwe van Coldplay vind ik bijvoorbeeld heel mooi. Muziek die zo eerlijk is, ontroert me. 5. Welke Belgische groep verdient een internationale doorbraak? Hooverphonic, maar die zijn eigenlijk al internationaal doorgebroken. En terecht. Geikes stem vind ik ongelooflijk en de arrangementen zijn altijd speciaal. Je kan de muziek van Hooverphonic met niets vergelijken en dat vind ik sterk. Ozark Henry verdient ook zeker een internationale doorbraak. Het is net als Hooverphonic volstrekt originele muziek. Typisch muziek voor als ik mezelf wil oppeppen ook. En Piet Goddaer is iemand die met zijn beide voeten op de grond blijft. Het Pizzahutgedrocht dat deze zomer de hitparade teisterde. Vreselijk. Voor zoiets kan ik absoluut geen begrip opbrengen. Sommige mensen vinden dat heel goed en slim bekeken, maar ik vind het jammer dat zo'n plaat scoort. Bono. Mijn man en ik zijn allebei heel grote fans. We hebben thuis alle cd's van U2. Bono is een intrigerende man. Het zijn er twee: dat van Diana Krall in Vorst Nationaal onlangs en U2 in het Sportpaleis in Antwerpen. De stem van Krall is onwaarschijnlijk mooi. Heerlijk warm en krakend. De baas van een jazzcafé waar mijn man en ik nog gewerkt hebben, had ons haar aangeraden. En het was inderdaad een schot in de roos. Ook live. Het klonk bijna identiek als op de cd. En U2 is een van de weinige groepen waarvoor ik nog met heel veel plezier naar een concert ga. Net als vroeger, keerde ik met blauwe plekken terug, omdat ik per se vooraan wou staan. De clips van Ozark Henry en Arid zijn altijd heel gestileerde clips, die perfect bij hun muziek passen. Het samengaan van de stijl van de muziek en de clip vind ik heel belangrijk, dus zou ik een van die twee kiezen. Betty. Hoewel die de naam artiest eigenlijk niet waard is. Je kan haar een fenomeen noemen, maar geen artiest. Artiesten zijn voor mij mensen die op een eerlijke manier met muziek bezig zijn, voor wie muziek hun leven is.door Dominique Soenens