In tijden van ontbering leert men de gewone dingen te appreciëren. Hoewel: de Amerikaanse electronicacomponiste Kaitlyn Aurelia Smith had geen lockdown nodig om met een plaat ha...

In tijden van ontbering leert men de gewone dingen te appreciëren. Hoewel: de Amerikaanse electronicacomponiste Kaitlyn Aurelia Smith had geen lockdown nodig om met een plaat haar liefde voor elektriciteit uit te drukken. En voor improvisatiedans. Het hele concept uitleggen zou ons te ver leiden, maar voor de oren is de zaak snel helder. Smith maakt minimalistische, uit modulaire synths maar ook duimpiano gewonnen muziek waarin ze soms een spiritueel Japans klankidioom verweeft, of haar stem, gemanipuleerd tot koorbreedte. Vaak prachtig, zoals in het tien minuten durende Expanding Electricity. Al moet men een artieste die een werk genaamd Tides: Music for Meditation and Yoga op haar kerfstok heeft niet verwijten af en toe louter belletjes te blazen met noten.