In Joe Johnstons Jumanji (1995) kwam Robin Williams uit een junglespel tevoorschijn en in de opvolger van Jake Kasdan kruipen Dwayne Johnson en zijn kompanen erin. Het resultaat blijft hetzelf...

In Joe Johnstons Jumanji (1995) kwam Robin Williams uit een junglespel tevoorschijn en in de opvolger van Jake Kasdan kruipen Dwayne Johnson en zijn kompanen erin. Het resultaat blijft hetzelfde: een uit computers getoverde beestenboel, goedkope actiescènes en flauwe dialogen, zoals die waarmee de personages eindeloos uitleggen wat er precies aan het gebeuren is. Metamoppen over de vorige film en verwijzingen naar computerspellen uit de jaren negentig vullen het uiterst lege scenario en de om het luidst gillende Jack Black en Kevin Hart doen de rest, terwijl Johnson met zijn spieren rolt. Er zitten twee à drie goeie grappen verstopt in dit oerwoud van slechte smaak en flauwekul, maar de enigen die echt lang en hard zullen lachen met Jumanji: Welcome to the Jungle zijn de producenten, wanneer die het geld van de om de tuin geleide bezoekers naar de bank dragen.