De Australische Jorja Chalmers voorziet Bryan Ferry al een tiental jaar in zijn sax- en synthbehoeftes. Hoe je ultragestileerde europop en afstandelijk flegma over een plaat u...

De Australische Jorja Chalmers voorziet Bryan Ferry al een tiental jaar in zijn sax- en synthbehoeftes. Hoe je ultragestileerde europop en afstandelijk flegma over een plaat uitknijpt, hoefde niemand haar nog uit te leggen. Haar tweede soloplaat is een klankbord voor het holst van de nacht. Traag pulserende Twin Peaks-vibes (David Lynch' mixer Dean Hurley stond paraat), ijle zanglijnen, sinistere synthriedels met affectie voor John Carpenters horrorsoundtracks, saxstoten die meteen door het duister worden opgeslokt: je moet er voor gaan zitten en wat lichten uitknippen, want Midnight Train spoort hoegenaamd niet met de afwas doen. Ogenschijnlijk belachelijk uiteenlopende covers van Siouxsie & the Banshees, The Doors en Enya gaan, geloof het maar, naadloos in het galmende geheel op.