Joe Henry's platen zijn eten en drinken tegelijk. Ook Thrum klist woord en muziek in een toverachtig rijpingsproces waarbij het ene element het andere versterkt. Je zit erb...

Joe Henry's platen zijn eten en drinken tegelijk. Ook Thrum klist woord en muziek in een toverachtig rijpingsproces waarbij het ene element het andere versterkt. Je zit erbij en baadt in het wonderwerk. Er was een tijd dat Henry (57) zich met electronica inliet, maar in dit millennium lijkt hij met elke nieuwe titel een hoofdstuk aan het Great American Songbook te willen toevoegen. The Dark is Light Enough bijvoorbeeld: folk en jazz gaan hun gezamenlijke som te boven, zoals elegische piano, schuins marcherende houtblazers (van zoon Levon Henry) en de machtige roffels van klasbak Jay Bellerose de gezongen poëzie van de man vooraan schragen. 'I know fact from fiction/ Know they are the same/ Two sides of believing/ In the singing of God's name.' Om alweer diep in weg te zinken.