Karma is a bitch, weet ook de Tibetaans cineaste Pema Tseden, die hier een rock-n'-roll-vrachtwagenchauffeur opvoert, inclusief zonnebril, leren jack en potentieel slecht karma nadat hij een schaap heeft doodgereden. Gefilm...

Karma is a bitch, weet ook de Tibetaans cineaste Pema Tseden, die hier een rock-n'-roll-vrachtwagenchauffeur opvoert, inclusief zonnebril, leren jack en potentieel slecht karma nadat hij een schaap heeft doodgereden. Gefilmd op vijf kilometer hoogte op het Kekexiliplateau is dit een cinematografisch hoogstandje. Het barre, desolate landschap met stoffige wegen en gierende wind is het decor voor een gestileerde truckerfilm die voortkabbelt via de wegen van de mystieke slow cinema richting een meditatieve doppelgängerdroom. Chauffeur Jinpa ontmoet een naamgenoot die op moordpad is en recht uit een wuxiafilm lijkt weggelopen. Hongkong-stilist Wong Kar-wai producete dit met metaforen beladen fabeltje dat dankzij een episodische structuur en troebele zwart-witflashbacks aan het vroege werk van Jim Jarmusch doet denken. Ondanks de duidelijke knipogen naar klassieke westerns (de bazige barmeid en de loner in een saloon) blijft dit een surrealistisch curiosum, niet het minst door Pavarotti's O sole mio in een hoofdrol. In het Chinees weliswaar.