Zit er nog veel vernieuwing in dance?

Er zijn nog weinig grote revoluties in het genre. De tijd van de grote innovaties is voorbij, sinds de verschillende genres eind jaren '80, begin jaren '90 explodeerden. De grote kunst is nu kwaliteit maken en clichés vermijden. Bij Switch kiezen we bewust voor een clash van stijlen. Alles kan. We zijn alleen niet songgericht bezig, we brengen geen evident consumptiemateriaal. Hoewel, Timo Maas en Cassius maken wat mij betreft toch perfecte pop.
...

Er zijn nog weinig grote revoluties in het genre. De tijd van de grote innovaties is voorbij, sinds de verschillende genres eind jaren '80, begin jaren '90 explodeerden. De grote kunst is nu kwaliteit maken en clichés vermijden. Bij Switch kiezen we bewust voor een clash van stijlen. Alles kan. We zijn alleen niet songgericht bezig, we brengen geen evident consumptiemateriaal. Hoewel, Timo Maas en Cassius maken wat mij betreft toch perfecte pop. De basis is dezelfde: we bestrijken een heel breed palet van genres. Alleen zaten er vorig jaar iets meer frivole latin-invloeden in, Buscemi-achtige dingen zeg maar, terwijl er nu veel meer elektro in doorsijpelt. Dat heeft te maken met de tijdsgeest. We willen de vinger aan de pols houden van wat er gebeurt. Het enige criterium is: relevante en actuele artiesten brengen. Absoluut. De output is op dit moment abnormaal groot. De doe-het-zelfcultuur van in het begin is algemeen verspreid: iedereen heeft tegenwoordig blijkbaar een sampler en een computer. En er is nog weinig zelfcensuur bij de producers. Ik kan me inbeelden dat het voor veel jongeren moeilijk is om hun weg te vinden in het aanbod. Het is onze taak om te tonen wat volgens ons de moeite waard is. Belgen die wat minder aandacht krijgen, willen we in the picture brengen, ja. Zoals Moodlex, een Antwerpenaar, die gelijkenissen vertoont met Buscemi. Omdat hij buiten de rock-'n-rollreviews valt, krijgt hij weinig persaandacht. In het begin was alles nog anoniem, terwijl er nu echte supersterren zijn. Je hebt het hele scala, van underground tot megaster, net zoals je dat in de rockwereld hebt. Dance was op een bepaald moment zo'n hype, dat clubeigenaars en persmensen een soort inhaalbeweging maakten en heel wat dingen overgewaardeerd hebben. Ook handige zakenlui die geld geroken hebben, moeien er zich mee. De situatie zoals ze nu is, is niet houdbaar. Ik improviseer altijd, dat is mijn sterkte en mijn zwakte. Ik heb geen parachute, tenzij mijn ervaring en mijn muzikale bagage. Ik heb gewoon twee bakken platen en laat me beïnvloeden door de sfeer. Een goeie dj moet communiceren met zijn publiek. Indien ik een houvast zou hebben, zou de fun eraf zijn voor mij. Ik heb altijd een zwak gehad voor sixties psychedelica, west coast psychedelica. Groepen als Talking Heads en Television zijn dan weer mijn roots. Muziek moet integer zijn. Waar ik van gruwel, is nu metal en puberpunk. Geef mij dan maar het echte spul: Sandinista van The Clash, bijvoorbeeld. De puurheid daarvan vind je ook in goeie dansmuziek terug. Dance is sowieso het meest verfrissende wat popmuziek de laatste 10 jaar overkomen is. Nee, geen enkele. Ik luister wel naar andere dj's, maar ik laat me er niet door beïnvloeden. Ik luister gewoon heel veel naar muziek. Oude jazzplaten inspireren me meer dan wat andere dj's doen. Je zegt het goed: veelbesproken terugval. Er is helemaal geen zware terugval geweest. We zitten nog altijd aan een goeie zes procent, wat redelijk goed is gezien de omstandigheden. Studio Brussel is een vrij apart product, en de jongerencultuur is enorm gediversifieerd. Kwaliteit en originaliteit zullen altijd een plaats hebben, daar ben ik zeker van. We leven in een tijd van specialismen, twee radiostations zouden niet eens volstaan. Je zou er wel honderd moeten maken. Je zou zelfs een afzonderlijke Switch-radio kunnen maken. Via de nieuwe technologie wordt dat misschien zelfs de toekomst.door Dominique Soenens