De vier gedaantes van Iwein Segers, zoals ik ze kan onderscheiden. Eén: Iwein de depressieveling. Het is heel erg hip om als komiek met depressies te kampen, en ook ik kon dus niet achterblijven. Alleen: bij mij blijven de depressieve buien beperkt tot de ochtend. Let wel: élke ochtend. Ik kan 's morgens niet functioneren: tussen negen en tien blijf ik meestal in mijn peignoir rondlopen en wissel ik af tussen surfen op het internet, zappen op Telenet D...

De vier gedaantes van Iwein Segers, zoals ik ze kan onderscheiden. Eén: Iwein de depressieveling. Het is heel erg hip om als komiek met depressies te kampen, en ook ik kon dus niet achterblijven. Alleen: bij mij blijven de depressieve buien beperkt tot de ochtend. Let wel: élke ochtend. Ik kan 's morgens niet functioneren: tussen negen en tien blijf ik meestal in mijn peignoir rondlopen en wissel ik af tussen surfen op het internet, zappen op Telenet Digitaal, bladeren door de krant en prullen met mijn gsm. Resultaat: ik stel alles wat ik wil doen uit tot de namiddag, wanneer mijn gigantische depressie is voorbijgetrokken en ik weer verander in Iwein-gewoon-en-sympa - nummer twee op de tekening. Derde gedaante: Erwin Degers, mijn alter ego op het podium. Na de Comedy Casino Cup viel me op dat veel mensen dachten dat ik op het podium geen rol speelde, maar écht zo was. Om daar duidelijkheid in te scheppen heb ik het typetje Erwin Degers in het leven geroepen. Zonder veel succes: nu denkt iedereen dat Erwin Degers mijn echte naam is en gaan ze er nog altijd van uit dat ik een gek ben. Nu, de grenzen tussen Iwein Segers en Erwin Degers zijn niet zo scherp te trekken. Het is een gek die wel in mij sluimert, maar die ik niet echt ben. Ik speel hem ook niet helemaal: ik word hem op een podium. Of dat niet op borderline wijst? Er is een verschil: ik kan nog altijd controleren wanneer ik in of uit mijn personage stap - ik heb mijn gedaantewisselingen in de hand. Vier: Iwein-zoals-ie-moet-zijn. Een rijkere, knappere, maar vooral lichtere versie van mezelf. In alle betekenissen van het woord. Zo zou mijn hoofd minder vol mogen zitten met ideeën en dingen die ik wil doen. Ik kan niet kiezen of ik nu acteur of cabaretier wil zijn, en doe dus maar alles: op dit moment ben ik bezig met een toneelstuk, werk ik aan een cabaretshow rond Andy Kaufman, repeteer ik voor een rol als circusdirecteur op Ketnet en doe ik iets voor de Gentse Feesten - voor Bataclan zal ik de broer van Jezus spelen. Mijn logica is: als Bart Peeters niet moet kiezen, waarom ik dan wel? Ik ben een zoekende mens, en daar is niets vreemds aan. Dat is misschien wel de kern van mijn shows: dat ik toon dat ik heel hard zoekende ben, maar tegelijk dat iederéén heel hard zoekende is. GEERT ZAGERS