teek weg die paternosters, kruisbeelden en bussels knoflook. Contra, het tweede album van Vampire Weekend, is een in de zon gedrenkte plaat, beïnvloed door Braziliaanse funk, Bollywood en de Beastie Boys. Een voltreffer, en dat voor wat voor veel bands traditioneel de Moeilijke Tweede is. Met hun zelfgetitelde debuut bombardeerde de band zich in 2008 tot de revelatie van het jaar. Wat volgde, was een concerttournee van achttien maanden. Meteen daarna doken de boys from Brooklyn de studio in om aan Contra te werken. Zanger/gitarist Ezra Koenig, ideale schoonzoon en spirituele erfgenaam van Paul Simon, blikt in zijn logboek terug op het moeizame ontstaan van hun 'Californische Plaat'.
...

teek weg die paternosters, kruisbeelden en bussels knoflook. Contra, het tweede album van Vampire Weekend, is een in de zon gedrenkte plaat, beïnvloed door Braziliaanse funk, Bollywood en de Beastie Boys. Een voltreffer, en dat voor wat voor veel bands traditioneel de Moeilijke Tweede is. Met hun zelfgetitelde debuut bombardeerde de band zich in 2008 tot de revelatie van het jaar. Wat volgde, was een concerttournee van achttien maanden. Meteen daarna doken de boys from Brooklyn de studio in om aan Contra te werken. Zanger/gitarist Ezra Koenig, ideale schoonzoon en spirituele erfgenaam van Paul Simon, blikt in zijn logboek terug op het moeizame ontstaan van hun 'Californische Plaat'. Koenig: 'Twee weken. Meer hebben we niet genomen. Twee weken verlof tussen de laatste show van onze tournee, eind december 2008, en de eerste repetitiedag om nieuw materiaal te pennen, begin 2009. Klinkt dat gek? Voor ons niet. Het repetitiekot is onze favoriete vakantiestek na een intensieve concertreeks. Creëren de perfecte break voor concerteren - en omgekeerd. Achttien maanden heb je in koffers geleefd, en plots zit je weer thuis, slaap je weer in je eigen bed en zet je weer zelf je koffie. Kortom, er sluipt weer wat regelmaat in je leven. En ondertussen maak je een nieuw plaatje. We huren een stek in Greenpoint (New York). Aanvankelijk waren we van plan om van negen tot vijf te werken, maar dat hebben we snel laten varen. Kwestie van iedereen de tijd te gunnen om elk voor zich de creativiteit aan te scherpen en nieuwe ideeën te laten rijpen. Met succes. We hebben al snel vijf songs bij elkaar gedrumd. Percussie is de basis bij ons. Zodra we die hebben, kunnen we verder.' Koenig: 'Begin februari zijn we de Avatar Studios ingedoken, een oude, verbouwde elektriciteitscentrale in New York ( waar onder meer The Kinks, Iggy Pop, David Bowie, Serge Gainsbourg en Neil Young al opnames maakten; nvdr.). Aanvankelijk wilden we in Los Angeles werken. Om 'onze Californische Plaat' te maken. Californië is een magische plek, veelzijdig, bevreemdend, ongrijpbaar. Dat kan alleen maar inspirerend werken. Uiteindelijk zijn we in onze vertrouwde stek aan de Oostkust gebleven, en hebben we onze verbeelding de vrije loop gelaten. Het werkte wellicht net zo goed. Californië is een microkosmos, Amerika in het klein. Het staat symbool voor het Goede Leven. Het is een magneet voor dromers, een symbool voor succes. Maar het is tegelijk een plek van extreme armoede. Die tegenstrijdige invloeden hoor je in het werk van Californische big bands als Poison Ivy en The Descendents. Dat zijn belangrijke inspiratiebronnen geweest voor deze plaat. Dat, en Brandon Flowers. Neen, we zijn geen diehard Killerfans, maar je kunt niet ontkennen dat hij popcultus ademt. Hij schrijft songs die mensen raken. Dit gezegd zijnde, en om meteen wat tegengewicht in de schaal te gooien: we houden net zoveel van poëten als Bob Dylan en Leonard Cohen.' Koenig: 'Nadat we de arrangementen voor onze eerste vijf nummers hebben ingeblikt, trekken we naar Mexico voor enkele optredens. Een verademing na dik twee maanden overwinteren in New York! We hokken in de studio van Molotov ( een Mexicaanse rap-metalband; nvdr. ), in de Coyoacánwijk, niet ver van het huis van Frida Kahlo, hartje Mexico City. Optreden, repeteren en tafeltennis spelen: dat is ons werkritme. Met resultaat: we nemen Cousins op. Toeval of niet, maar het is het meest rockende nummer ooit in ons repertoire. Mexicaanse muziek is heel divers. Wat ik er het meest aan bewonder, is de Cumbia, traditionele Zuid-Amerikaanse volksmuziek gebaseerd op een uiterst simpel ritme. Die bas! Akoestisch of niet, je hoort zo de link met dancehall en allerlei soorten elektronische muziek. Echte cumbia hoor je niet op ons album, maar indirect beïnvloedt het ons wel: het leert ons om onze muziek, en meer bepaald het ritme in onze muziek, anders te benaderen.' Koenig: 'Ik woon al een tijdje samen met mijn vriendin, maar ik heb plots behoefte aan een eigen stek. Voor mij en mijn piano. Dus huur ik een flat in Dumbo. Nieuwe nummers dringen zich op. Hoe moeten die klinken? We zijn het er vrij snel over eens dat we weer een homogene plaat willen maken, zij het met sterk uiteenlopende songs. Dus gaan we op zoek naar een nieuwe manier om nummers te schrijven. Niet in het repetitielokaal, maar direct in de opnamestudio. En met een zo breed mogelijke waaier aan instrumenten. Het is er hopelijk niet aan te horen, maar aan een nummer als Taxi Cab is heel hard gewerkt. Er zit geen echte percussie in, maar het ritme en de beat zijn toch zeer dominant. En zo krijgt elke song een eigen aanpak. Het is alleen zaak om ze zo te bewerken dat ze toch samen op dezelfde plaat kunnen staan. Als deel van eenzelfde universum. Dit mag dan wel het tijdperk van de single zijn, wij denken nog altijd in termen van albums. Het is wikken en wegen, schrappen en herwerken, alsof we een setlist samenstellen voor een optreden.' Koenig: 'Het moeilijkste aan dit album is de afwerking. Ideeën zat, maar hoe geef je ze definitief vorm? We fakken er nu al twee maanden lang onafgebroken als gekken aan. Song na song. Tot vervelens toe. Het is écht geen lachertje om dezelfde riff keer op keer opnieuw te spelen, tot je de perfecte take hebt, maar een song laat me niet los zolang ik niet het gevoel heb dat hij helemaal goed zit. Zelfs al zijn we al aan de productie begonnen, dan nog durf ik met nieuwe ideeën af te komen en arrangementen overhoop te gooien. Een goede tekst en een goede melodie maken nog geen goed nummer, toch? Over California English bijvoorbeeld zit ik dagen en nachten te tobben. Tot ik plots, ergens in een hotelkamer in Londen, murw geslagen door een kanjer van een jetlag, om vijf uur 's morgens het licht zie. Vermoeiend? Zeker, maar ik vind het vooral opwindend.' Koenig: 'We spelen het voorprogramma voor het eerste optreden van Blur in Hyde Park. Een hoogdag! En daarna: rust. Stilte voor de storm. Rostam ( Batmanglij, keyboardspeler en producer van de band; nvdr.) profiteert ervan om een album uit te brengen met Wes Miles, de zanger van Ra Ra Riot, onder de naam Discovery. Great stuff! Koenig: 'We stellen de release van de plaat uit, van september 2009 naar januari 2010. Wat doen we met de geplande concerten? Annuleren is geen optie. De contracten zijn getekend. Los daarvan: het getuigt van weinig respect voor de fans. Spelen dus! Onder andere ons derde concert in België, op Pukkelpop. We beginnen met een ei in ons broek. Brengt het ongeluk om een album te presenteren voor het definitief klaar is? Een kutvraag, eigenlijk. Na een paar songs gaan we voluit. Achteraf heb ik er een goed gevoel bij. Mijn kop eraf als we niet weer een paar fans gewonnen hebben! Het album was voor 95 procent klaar toen we de festivals aandeden, enkel de mastering en de editing moest nog gebeuren. We hadden het snel-snel kunnen doen, maar dat ligt niet in onze aard. Bovendien willen we wat meer tijd om een en ander te perfectioneren én om onze tournee voor te bereiden. Opwarmen in achterafzaaltjes in Californië, voor we aan het grote werk beginnen. Zodra de bal aan het rollen gaat, is er immers geen tijd meer om even afstand te nemen en de dingen rustig te overzien.' Koenig: 'Tijd om het album te promoten via showcases en interviewsessies. We spelen in Montréal en Toronto in kleine zalen met een maximum-capaciteit van vierhonderd personen. Ze zijn telkens in een recordtempo uitverkocht. Het kan niet anders of we staan voor diehard fans. Geen beter publiek om nieuw materiaal op te testen. De volgende dag staan er wel fragmenten van de show online. Daar is niets tegen in te brengen, al is het sneu: beeld noch klank is van een goede kwaliteit. Al is het met de huidige generatie gsm's wel al een pak beter dan vroeger. Een schamele troost.' Koenig: 'Het jaareinde is het perfecte moment om een balans op te maken. Lijstjestijd ook. Was het een goed muziekjaar? Tuurlijk wel. Is er ooit überhaupt een slécht muziekjaar geweest? I think not. Bitte Orca, het nieuwe album van Dirty Projectors, staat op één in mijn top 10, en dat zeg ik niet omdat het vrienden van ons zijn. Rostam en ik hebben ooit meegespeeld in een band van Dave Longstreth ( de bezieler van Dirty Projectors; nvdr.). We hebben er zelfs een ep mee opgenomen. En we hebben enkele jaren samen getoerd in hetzelfde strontbusje. Op dezelfde vloer geslapen ook. Het is bizar dat hij nu pas doorbreekt terwijl hij al zoveel goede platen gemaakt heeft. It doesn't matter: ik ben blij dat hij eindelijk de aandacht krijgt die hij verdient. Zijn succes is voor ons een bron van inspiratie en motivatie. Idem dito voor Animal Collective. Ook uit Brooklyn. Ook friends. En net zo gek als Dirty Projectors. Beide bands maken muziek die een stuk minder toegankelijk is dan die van ons. Bizar en zeer gelaagd. Het vergt wat inspanning, maar als je goed luistert, hoor je dat de meeste nummers op Merriweather Post Pavilion ( het nieuwe album van Animal Collective; nvdr.) eigenlijk gebaseerd zijn op een simpel akkoord en een Dylanesk kantje hebben. Helaas heeft de doorsnee luisteraar liever hapklare brokken. Het verschil met ons? Waarom wij wel meteen zijn doorgebroken met onze debuutplaat? Ik vind niet dat we minder experimentele muziek maken. Alleen zijn onze songs zo in pop gedrenkt dat de mensen er meteen de simpele dingen in horen, en pas daarna de subtiliteiten erin ontwaren. En bovenal denk ik dat onze songs fris en modern klinken. Whatever: ik ben vooral blij dat we er alle drie staan!' Contra Uit op 12/1.Door Julien Broquet, © Focus Vif. Vertaling Zigi Thijs.'Dit mag dan wel het tijdperk van de single zijn, wij denken nog steeds in termen van albums.'