Tweeënhalf jaar geleden schikte dit blad bewijzen bijeen dat indierock nadrukkelijker een zaak van jongedames werd, indien niet emotioneel rechtuit dan wel niet op hun m...

Tweeënhalf jaar geleden schikte dit blad bewijzen bijeen dat indierock nadrukkelijker een zaak van jongedames werd, indien niet emotioneel rechtuit dan wel niet op hun mondje gevallen. Ook de uit North Carolina afkomstige Indigo De Souza tempert met haar platen fikse psychiaterrekeningen. Overtrokken dramatiek in tekst en zang is haar niet vreemd, want door verkeerde vrienden en geliefden bracht ze zichzelf ooit naar de rand van de afgrond. Toch vertelt dat maar een deel van haar verhaal, ondanks songtitels zoals Kill Me, Die/Cry en Real Pain (weliswaar met ingebouwde oerschreeuwsessie). Viscerale gitaarpassages staan schouder aan schouder met suikersynths, Auto-Tune en poppy melodieën, waardoor De Souza een fraaie balans vindt tussen intens en luchthartig.