Hij maakte documentaires over aan coke verslaafde modellen, Thaise postorderbruiden en weinig platonische mens-dierrelaties. Zijn fictiedebuut Hundstage is een soort artho...

Hij maakte documentaires over aan coke verslaafde modellen, Thaise postorderbruiden en weinig platonische mens-dierrelaties. Zijn fictiedebuut Hundstage is een soort arthouse- Big Brother. En in In the Basement (2014), zijn terugkeer naar de docu na zijn imposante Paradise-trilogie, speurt Ulrich Seidl naar excessen in Oostenrijkse souterrains. Hij belandt bij een operafanaat met een schietbaan in de kelder, en in het met nazirekwisieten volgestouwde repetitiehok van een marsorkest dat twee leden van de Volkspartei in zijn rangen telt. Seidl laat u ook kennismaken met een fetisjiste en een extreme meesteres-slaafverhouding. Tussen realiteit en verbeelding - het stuk over de poppenverzamelaarster die latex baby's troost zette Seidl in scène: In the Basement laat u binnenloeren in de ondergrond en -buik van Oostenrijk.