Ook In Fabric is niet de dikke hit die Peter Strickland in staat stelt om de komende decennia het ene excentrieke, fijnzinnige filmjuweeltje na het andere te ontwerpen. De Britse regisseur van de giallohommage Berberian So...

Ook In Fabric is niet de dikke hit die Peter Strickland in staat stelt om de komende decennia het ene excentrieke, fijnzinnige filmjuweeltje na het andere te ontwerpen. De Britse regisseur van de giallohommage Berberian Sound Studio (2012) en de delicate sm-fabel The Duke of Burgundy (2015) moet het opnieuw stellen met een jubelrecensies en de enthousiaste complimenten van fijnproevers met een grote waardering voor zijn nauwgezette esthetiek en eigenzinnige, speelse mix van humor, surrealisme en genre-elementen. De plot is daarbij doorgaans maar een excuus om zijn cinefiele lusten én fetisj voor fetisjisme bot te vieren. Dit keer laat Strickland zijn verbeelding los op een mysterieuze, felrode jurk die dodelijker en meer overdraagbaar is dan covid-19. Het macabere slaat nooit om in platte horror, de sneer naar consumentisme niet in plat moralisme. Bovendien staan de doorgedreven stilering noch de absurde verhaalelementen empathie met de personages of begrip voor hun verlangens in de weg.