Twee jaar geleden verblijdde Broderick pers en publiek - nu ja, vooral de pers, jammer genoeg - met twee excellente langspelers: het songgerichte http://www.itstartshear.com bij indiestal Bella Union, en het experimentelere These Walls of Mine op het boetieklabel Erased Tapes. En toen werd het stil. Oorverdovend stil, zeker voor een onvermoeibare muzikant als Broderick, wiens veelzijdigheid zich zo hemelsbreed uitstrekt dat Klara er vorige week een integrale Late Night Shift aan wijdde. Maar die stilte had een goede reden, zo blijkt.
...

Twee jaar geleden verblijdde Broderick pers en publiek - nu ja, vooral de pers, jammer genoeg - met twee excellente langspelers: het songgerichte http://www.itstartshear.com bij indiestal Bella Union, en het experimentelere These Walls of Mine op het boetieklabel Erased Tapes. En toen werd het stil. Oorverdovend stil, zeker voor een onvermoeibare muzikant als Broderick, wiens veelzijdigheid zich zo hemelsbreed uitstrekt dat Klara er vorige week een integrale Late Night Shift aan wijdde. Maar die stilte had een goede reden, zo blijkt. PETER BRODERICK: Aan http://www.itstartshear.com heb ik in totaal drie jaar lang gewerkt. Dat album was een pure uitputtingsslag, het hele project werkte op den duur erg ontmoedigend. De reden dat These Walls Are Mine er vrijwel tegelijkertijd kwam, was enkel omdat ik afleiding nodig had, iets waar ik me tussendoor mee kon amuseren. Maar toen zat ik daar, met twee compleet verschillende albums, en ik wist totaal niet hoe ik al die songs live kon brengen. Ik was blij met beide platen, maar tegelijk heel erg verward en angstig. Verheugd maar compleet opgebrand. Een burn-out dus. Toen rees voor het eerst het besef dat ik misschien wel een beetje té veel muziek uitbracht. (lachje) Ik moest het langzamer aan doen, dus besloot ik om er eventjes een zo rustig en huiselijk mogelijk leven op na te houden. BRODERICK: Ik geloof van wel. Ik moet gewoon neen leren te zeggen, dat is - of was - het probleem. Telkens iemand met een nieuw project komt aanzetten, zeg ik ja. Automatisch, omdat ik nog steeds verbaasd ben dat mensen bereid zijn te luisteren naar wat ik doe, naar wat ik maak. Misschien is het volgend jaar alweer uit de mode, denk ik telkens opnieuw. (lacht) BRODERICK:Good point. Ik vind het gewoon moeilijk om iemand teleur te stellen, denk ik. BRODERICK: Thuis. Vorig jaar ben ik, na een lange periode in Europa, terug naar de VS verhuisd. Terug naar Oregon, waar ik vandaan kom. Ik ben er gaan wonen in een minuscuul kuststadje, op anderhalve kilometer stappen van de zee. Een heel rustige, mooie plek, we hebben er zelfs de clip voor de titeltrack van mijn ep gefilmd. Solitude, afzondering. That was my goal, my state of mind. (bekijk de clip voor (Colours of the Night) Satellite op knackfocus.be, nvdr.)BRODERICK: Niet echt, want de titelsong speel ik al jaren live. Eerlijk gezegd zou ik nooit iets grandioos als de natuur in een song durven te vatten, of zelfs proberen te vatten. BRODERICK: Ja, akkoord, maar die liedjes gingen toch vooral over relaties en meisjes en zo. Het kan aan mij liggen, maar songschrijvers die zich per se willen meten met het universum rijden zichzelf meestal vast in iets... hoe zal ik het zeggen... in somethingvery cheesy. (lacht)BRODERICK: Oh wauw, Arthur Russell is de voorbije jaren absoluut een grote inspiratiebron voor me geweest. Het is vreemd, want ik heb zijn muziek pas een jaar of twee geleden leren kennen, nadat journalisten en mensen op concerten me maar bleven vergelijken met hem. Toen ik er eindelijk aan toe kwam om naar zijn platen te luisteren, volgde er heel snel een grote klik. Ik hoop oprecht dat ik ooit van het vuur kan proeven waarmee hij zoveel verschillende dingen uitprobeerde. Hij leek me een pure en vrije muzikant die uiteraard veel te vroeg is gestorven. BRODERICK: Hetgeen je zegt: dat goochelen op zich. Phil Spector gebruikte begin jaren zestig de studio ook als een instrument, maar de dubproducers gingen véél verder. Of je nu een reggaeritme als basis gebruikt of niet, dub is spelen in en met de studio, een manier om na al die berekende keuzes opnieuw iets intuïtiefs en fris toe te voegen aan de geluidsmix. Dub is een prima manier om als muzikant je grenzen, die je jezelf vaak onbewust oplegt, te verleggen. BRODERICK: Als je het over studiogoochelaars wilt hebben: Nils heeft de meest kieskeurige oren op deze planeet, hij is de grootste geluidsgoochelaar die ik ooit heb ontmoet. We dromen ervan om samen een plaat te maken waarop hij de beats bedenkt en ik ga rappen. BRODERICK: Serieus, ja. Op These Walls of Mine stonden ook al enkele raps. Ik vind het een zeer bevredigende manier om met m'n stem om te gaan. BRODERICK: Ik heb het vooral voor de brave, old-school rappers zoals Grandmaster Flash & The Furious Five, Run DMC en de jonge Will Smith. Uit de tijd voor het spelletje serieus begon te worden, en ze zichzelf serieus begonnen te nemen. Al ben ik wel even door een intense Kanye West-fase gegaan. BRODERICK:(lacht) Dat is het, niet? Als je Kanye wilt begrijpen, zit er niks anders op dan er met de kop vooruit in te duiken en af te wachten waar je weer boven water komt. (COLOURS OF THE NIGHT) SATELLITE Uit via Co-Op / Bella Union. Peter Broderick concerteert op 16/10 in het Stuk in Leuven en op 23/10 in de Charlatan in Gent. Tickets en info: stuk.be en democrazy.beDOOR JONAS BOEL