'Deze Catwoman is er eentje die je nog nooit hebt gezien', zegt de 35-jarige Halle Berry, de eerste Afro-Amerikaanse vrouw ooit die - voor haar rol in Monster's Ball (2001) - een oscar voor de beste vrouwelijke hoofdrol wegkaapte. Wie aan Catwoman denkt, denkt eerst en vooral aan Batman. Maar verrassend genoeg valt in Catwoman, de nieuwe film van de Fransman Jean-Christophe 'Pitof' Comar, geen spoor van Batman te ontdekken. Bovendien blijkt dat deze Catwoman, gespeeld door de mooie Berry, nooit een poot binnen Gotham City heeft gezet. 'Catwoman mocht niet gezien worden tegen de achtergrond van de hele Batman-mythologie, omdat ze haar meer als een reëel figuur wilden doen overkomen', legt Berry uit. 'Het is moeilijk om je een echte Spider-Man of Superman voor te stellen, maar bij onze film kan je wel eens het gevoel hebben dat er een zekere Catwoman dicht bij jou in de buurt woont.' Zelfs de naam van de vrouw achter Catwoman is gewijzigd, van Selina Kyle tot Patience Philips. Zij werkt als grafisch ontwerper bij Hedare Beauty, een cosmeticabedrijf dat op punt staat een revolutionaire antiverouderingscrème op de markt te gooien. Wanneer Patience toevallig een glimp opvangt van een doos van Pandora die haar bazin (Sharon Stone) te allen prijze geheim wenste te houden, wordt Patience vermoord. Een Egyptische kat brengt haar weer tot leven, maar nu gewapend met de kracht, snelheid, behendigheid en ultrascherpe zintuigen van een katachtige. De wraakplannen van Catwoman worden gecompliceerd door haar ontluikende vriendschap met een detective (Benjamin Bratt) die is gevallen voor de charme van Patience, maar evenmin zijn fascinatie voor de mysterieuze en beruchte Catwoman van zich kan afschudden.
...

'Deze Catwoman is er eentje die je nog nooit hebt gezien', zegt de 35-jarige Halle Berry, de eerste Afro-Amerikaanse vrouw ooit die - voor haar rol in Monster's Ball (2001) - een oscar voor de beste vrouwelijke hoofdrol wegkaapte. Wie aan Catwoman denkt, denkt eerst en vooral aan Batman. Maar verrassend genoeg valt in Catwoman, de nieuwe film van de Fransman Jean-Christophe 'Pitof' Comar, geen spoor van Batman te ontdekken. Bovendien blijkt dat deze Catwoman, gespeeld door de mooie Berry, nooit een poot binnen Gotham City heeft gezet. 'Catwoman mocht niet gezien worden tegen de achtergrond van de hele Batman-mythologie, omdat ze haar meer als een reëel figuur wilden doen overkomen', legt Berry uit. 'Het is moeilijk om je een echte Spider-Man of Superman voor te stellen, maar bij onze film kan je wel eens het gevoel hebben dat er een zekere Catwoman dicht bij jou in de buurt woont.' Zelfs de naam van de vrouw achter Catwoman is gewijzigd, van Selina Kyle tot Patience Philips. Zij werkt als grafisch ontwerper bij Hedare Beauty, een cosmeticabedrijf dat op punt staat een revolutionaire antiverouderingscrème op de markt te gooien. Wanneer Patience toevallig een glimp opvangt van een doos van Pandora die haar bazin (Sharon Stone) te allen prijze geheim wenste te houden, wordt Patience vermoord. Een Egyptische kat brengt haar weer tot leven, maar nu gewapend met de kracht, snelheid, behendigheid en ultrascherpe zintuigen van een katachtige. De wraakplannen van Catwoman worden gecompliceerd door haar ontluikende vriendschap met een detective (Benjamin Bratt) die is gevallen voor de charme van Patience, maar evenmin zijn fascinatie voor de mysterieuze en beruchte Catwoman van zich kan afschudden. 'Ik heb steeds meer zin om personages die anders, opwindend, excentriek zijn te spelen, omdat dat me dwingt beter te worden als actrice - en bovendien is het een geweldige carrièrezet', glundert Berry, die sinds het begin van dit millennium zowat alles heeft verbeeld, van Bond Girl (Die Another Day), over een gemuteerde superheldin (X-Men, X2: X-Men United) en een bezeten psychiater (Gothica), tot het nieuwe katachtige popcultuuricoon in Catwoman. 'Vroeger speelde ik op veilig, en probeerde zo mainstream mogelijk te blijven. Daardoor maakte ik van mezelf een stereotype, dus besliste ik om het erop te wagen en artistieke risico's te nemen. En het wierp zijn vruchten af.' Halle Berry: Ik weet het zelf niet! Mijn hoofdrol in beide X-Men-films en mijn beslissing om Catwoman te spelen, hebben mijn carrière duidelijk een duw in de rug gegeven, terwijl ik me niet herinner tijdens mijn jonge jaren ooit een stripverhaal te hebben doorbladerd. Ik had dus nog nooit van mijn personage Storm, van X-Men of van Marvel Comics gehoord voor regisseur Bryan Singer me het script van X-Men in handen stopte. Ik ben nog steeds heel blij met de rol, want niemand zou naar een kleine onafhankelijke film gaan kijken zijn, indien men me niet kende uit die stripverhaalfilm. Die rol gaf me de waardering die ik nodig had om een oscar te winnen. Ook Catwoman is een enorm spannende actiefilm, en misschien de meest intense van mijn carrière. Maar naast die actie, is het ook een film die vrouwen moet inspireren om voor zichzelf op te komen. Het gaat over vrouwen die in contact willen komen met de tijger in ons. Mijn outfit is natuurlijk een beetje onthullend, dus kan je ook heel wat ontdekken over mijn buitenkant (lacht). De sterkte van een vrouw hangt namelijk in hoge mate af van haar seksualiteit. En, geloof me, Pitof toonde zoveel seksualiteit als hij zich mocht permitteren. Maar ik wilde toch nog wat kleren om mijn lijf voelen, omdat ik denk dat ik er tamelijk hot uitzie in zwart leder, niet? Berry: Ja, de leren broek met de sneden erin, het weinig verhullende topje met de riemen rond heel mijn lichaam, de hoofddoek met de kattenoortjes. Het is een erg stijlvol pakje, hé. Ik ben er zeker van dat het dit jaar een topper wordt tijdens Halloween, vooral tijdens bondagefeestjes (lacht). Berry: Hopelijk beide, als we het verhaal hebben uitgebeeld zoals we het oorspronkelijk bedoelden. We houden ook rekening met al de catwomen uit het verleden. Patience is slechts een van de velen. Maar ik ben mijn eigen versie, die iets meer stedelijk is. Ik hoop ook dat het publiek haar kan appreciëren, en haar sexy vindt. Maar ik wil ook dat ze doodsbang van haar zijn. Dat hopen we allemaal. Berry: Ja, zelfs zonder het te willen (lacht). Zoals elk zwart kind in Amerika herinner ik me Eartha Kitt als Catwoman in Batman. In de vroege jaren zeventig waren er niet al te veel zwarte gezichten op televisie. Dus toen Eartha in Batman voorkwam, keek ik. Ik hield van haar. Je kunt je dus inbeelden hoe moeilijk ik het had om haar niet na te bootsen. Haar interpretatie had zich in mijn geheugen gebrand. Uiteindelijk vond ik dan toch mijn eigen Catwoman, en die is nog veel wreder en gevaarlijker dan het karakter dat Eartha speelde. Eartha speelde een lachwekkende Catwoman, de onze is een gemene vechtmachine. Berry: Integendeel, ik overbelastte mijn arm bijna! Baby, je had me moeten zien op de set. Ik deed mijn stunts zo enthousiast, dat Pitof me vroeg of alles oké was: 'Heb je zeker geen pijn? Zou je het niet wat rustiger aan doen?' Ik keek hem aan en zei: 'Wat dan nog als ik mijn arm breek?' Mijn adrenaline schoot door het dak (lacht). Sinds actiefilm X-Men doe ik niets liever dan mijn eigen stunts. Het is onverantwoord, maar ik ben er gek op. Berry: Geloof het of niet, maar er zijn mensen die je leren om als katachtigen en andere diersoorten te lopen. De lui waarmee we samenwerkten, trainden acteurs van The Planet of the Apes te bewegen als apen, gorilla's en orang-oetangs. Ik leerde dus een aantal maanden de grondbeginselen van de beweging der katten. Erg leerzaam hoor, maar wel vermoeiend. Na elke les had ik wel ergens pijn, omdat katten zo behoedzaam en zo delicaat bewegen. Mensen zijn echt heel wat slonziger (lacht). En wat de vechtscènes betreft, ik deed aan Capoeira, iets tussen dansen en stijlvol vechten in. Mooi om naar te kijken, maar hels om te doen (lacht). Berry: Bij mij is het net het tegengestelde. Ze gaan naar bed met Halle, en ze staan op met Patience Philips, een vrouw die haar verstand aan het verliezen is (lacht). Ik probeer altijd eerlijk te zijn over wie ik ben, maar soms vrees ik dat de ander me ziet als iemand die hij wil dat ik ben, of die ik zou moeten zijn. Berry: Als mensen uit elkaar gaan, dan ligt dat nooit aan één ding. Het is altijd een samengaan van een aantal zaken. Meestal willen mensen verschillende dingen van elkaar, en dan realiseren ze zich dat die er nooit zullen komen. Zal je ooit huiselijk geluk kennen? Berry: Ik leer gelukkig te zijn, wat er ook gebeurt in mijn liefdesleven. Kijk, ik ben blij, ik leef nog, ik ben gezond. Het is niet dat er zoveel problemen zijn in het leven. We maken problemen, onze maatschappij creëert zoveel problemen die er eigenlijk geen zijn. Zolang je geen honger lijdt en te eten hebt, zolang je geen gezondheidsproblemen hebt en hulp kan vinden, heb je geen echte problemen. Het leven leert ons lessen waaruit we allemaal moeten leren. Dat is mijn visie toch. Ik leer uit alles wat me overkomt, vooral de pijnlijke dingen. Het leven is gewoon: hoogtepunten en dieptepunten. En die dieptepunten, dat is de grote leerschool. Je kan niet weten wat hemels geluk is als je nooit echte pijn hebt gekend. Berry: Onmogelijk, omdat ik een prachtige dochter heb waar ik de rest van mijn leven mee wil delen. Ik wil op hetzelfde moment zowel moeder zijn als een carrière hebben. De 'ware' zal zich ooit wel aanbieden. Je moet de dingen gewoon hun gang laten gaan. Berry: De enige verantwoordelijkheid die ik voel, is om het beste van mezelf te geven, dingen te doen die een uitdaging zijn en hard te werken. Enkel op die manier kan ik een rolmodel zijn, maar ik probeer het gewicht daarvan zoveel mogelijk van me af te wimpelen. Ik denk dat ik er anders onder gebukt zou gaan. Berry: Geen enkel moment verandert iets voor eeuwig. Het opende enkele ogen, ja, en het wijzigde de koers van mijn carrière. Als al het goede dat sinds die avond tot me kwam me in dezelfde mate kan blijven motiveren om goed werk af te leveren, en als het mensen kan helpen me eindelijk als vrouw te zien - niet enkel als zwarte vrouw -, dan denk ik dat dit alle gekleurde vrouwen kan helpen. Nog steeds spreken mensen me aan en zeggen: 'Omdat jij daar op die avond stond, weet ik dat ik mijn dromen kan realiseren.' Die oscars inspireerden dus mensen, maar zal het iets fundamenteels veranderen? Ik denk het niet. Berry: Ik mag niet klagen. Er zijn een aantal problemen die nog uitgewerkt moeten worden, maar eens die van de baan zijn, is alles oké. Het leven is te goed voor mij geweest. ® IFA, 2004 Vertaling: Bart Van Pottelberge Vertaling: Bart Van Pottelberge'Je leeft, je leert, je gaat door ups en downs. En hopelijk ben je een beter persoon als alles achter de rug is.'