Van het Amerikaanse trio Hüsker Dü kon u al weten dat het een diep, brandend spoor doorheen de jaren tachtig heeft getrokken. Plaat na furieuze plaat muteerde de supersonische hardcore tot even intense maar door onverwoestbare melodieën gezegende alternatieve rock, nog voor die term in de volksmond kwam te rusten. Dat het officiële oeuvre van Bob Mould, Grant Hart en Greg Nort...

Van het Amerikaanse trio Hüsker Dü kon u al weten dat het een diep, brandend spoor doorheen de jaren tachtig heeft getrokken. Plaat na furieuze plaat muteerde de supersonische hardcore tot even intense maar door onverwoestbare melodieën gezegende alternatieve rock, nog voor die term in de volksmond kwam te rusten. Dat het officiële oeuvre van Bob Mould, Grant Hart en Greg Norton nog altijd geen door toeters en bellen geëscorteerde reissuebehandeling heeft gekregen, heeft zowel met diepe, brede waters tussen de groepsleden onderling als met aanslepend zakelijk gehakketak te maken. Met deze onafhankelijke groepering van demo's, liveregistraties en geremasterd studiomateriaal - waarvan het overgrote deel nooit eerder met buitenlucht in contact is gekomen - wordt hopelijk de kentering ingezet. Alleen jammer dat de in september aan leverkanker bezweken Grant Hart dit onverwacht weelderige (3-cd of 4-lp) compendium niet meer op zijn schoorsteenmantel heeft kunnen zetten. Met zomaar even negenenzestig nummers uit de periode 1979-1982 offreert Savage Young Dü zowel een verrassende prequel als een boeiende inleiding bij de bekende discografie. Niet dat álles de nieuwkomer zal begeesteren. Daarvoor is de geluidskwaliteit van sommige naar boven gespitte opnames te deerlijk, en gaat een rist vroege songs nog gewoontjes op in het hardcoredecor van die dagen. Toch geven de drie Hüskers - hoe jong en ongemeen hongerig waren ze niet - 'm constant van jetje, en krijgt de variatie met wat power- en sixtiespopdeunen (Sunshine Superman van Donovan!) ook een fraaie kans. Tevens een groot genot is het om de ritmesectie hier zo driftig met de ellebogen te horen werken, want op veel latere studioplaten hoort men Harts drumstel tot een exemplaar van karton gereduceerd. Samenvatting? Prachtrelease.