Sybil krijgt al na enkele maanden platte rust voorgeschreven voor de rest van haar zwangerschap. Ze probeert alles - bingewatchen, boeken lezen, een blog bijhouden... - maar uiteindelijk kikkert ze nog het meest op van fora voor lotgenoten, waar ze ervaringen kan uitwisselen. Zo voelt Sybil zich minder geïsoleerd. De kleine anekdotes waaruit Horizontaal is opgebouwd, ton...

Sybil krijgt al na enkele maanden platte rust voorgeschreven voor de rest van haar zwangerschap. Ze probeert alles - bingewatchen, boeken lezen, een blog bijhouden... - maar uiteindelijk kikkert ze nog het meest op van fora voor lotgenoten, waar ze ervaringen kan uitwisselen. Zo voelt Sybil zich minder geïsoleerd. De kleine anekdotes waaruit Horizontaal is opgebouwd, tonen niet alleen de lasten van een liggende zwangerschap voor de aankomende moeder die het willens nillens ondergaat, maar bieden ook een mengeling van reacties uit de omgeving van een zwangere vrouw, sommige wijdverbreid, andere minder vaak voorkomend: een moeder die bij een bijna-miskraam bezorgder is om haar tapijt dan om haar dochter, een vader die namen begint te pushen, het andere kind van het gezin dat tekeningen maakt voor de liggende mama. Horizontaal kun je lezen als een uitdaging voor de twee mannelijke auteurs: hoe kun je een aannemelijk en boeiend verhaal maken over een vrouw die de hele tijd moet liggen? Scenarist Zidrou bedacht onder meer enkele droompassages die zich afspelen in het Parijs van de belle époque, gaf Sybil een lotgenote met Noord-Afrikaanse roots die babyverhalen vertelt uit haar cultuur en voert Sybil op als actrice in een theater. In het algemeen slagen hij en Jan Bosschaert voor hun zelf opgelegde examen, al begrijpen we nog steeds niet waarom de chronologische volgorde door elkaar is gegooid - je zou denken dat een zwangerschap bij uitstek een fenomeen is dat naar een climax toe groeit. En van het kleurpalet zijn we geen fan. Bosschaert is met zijn licht geïdealiseerde vrouwelijke personages in elk geval prima gecast als tekenaar voor dit sympathieke alledaagse sprookje, dat naar Zidrous normen niet al te overmatig gezoet is.