Een nieuw cultuurprogramma op televisie, een nieuwe discussie over cultuurprogramma's op televisie. De Canvas-reeks Hoera cultuur! was nog niet eens van start gegaan, of het aloude debat over welke plaats de hogere kunsten moeten krijgen in de programmering van de openbare omroep laaide al op. En daags na de eerste aflevering konden voor- en tegenstanders op de radio uitgebreid met elkaar in debat treden over de aanpak van Hoera cultuur!, en de manier waarop de makers het culturele leven in Vlaanderen belichten.
...

Een nieuw cultuurprogramma op televisie, een nieuwe discussie over cultuurprogramma's op televisie. De Canvas-reeks Hoera cultuur! was nog niet eens van start gegaan, of het aloude debat over welke plaats de hogere kunsten moeten krijgen in de programmering van de openbare omroep laaide al op. En daags na de eerste aflevering konden voor- en tegenstanders op de radio uitgebreid met elkaar in debat treden over de aanpak van Hoera cultuur!, en de manier waarop de makers het culturele leven in Vlaanderen belichten. Als tv-zender kun je nauwelijks goed doen, dat is na al die jaren van geflopte en/of afgekraakte programma's ondertussen wel duidelijk. Vreemd genoeg komt dat vooral doordat de lat zo hoog ligt: als er bij wijze van spreken een interview wordt uitgezonden met de regisseur van een nieuwe theaterproductie, krijg je bijna automatisch de kritiek dat het toch spijtig is dat er nooit eens een vollédig toneelstuk op de televisie te zien is. Mensen uit het culturele veld mogen dan door de band genomen neerkijken op tv, blijkbaar verwachten ze wel dat het medium zich helemaal ten dienste stelt van hun sectoren. Hoera cultuur! heeft helemaal niet de ambitie om meer te zijn dan een beknopte culturele agenda die de belangrijkste gebeurtenissen of releases van de komende week belicht. Om fair te oordelen, hoef je het dus ook niet af te meten tegen de eisen die vanuit de culturele wereld worden gesteld, maar leg je het beter naast gelijkaardige reeksen uit het VRT-verleden, zoals Cobra.tv of Republica, waarvoor Lieven Vandenhaute als zelfverklaard 'dom blondje' naar tentoonstellingen of vernissages ging. Maar eerlijk is eerlijk: zelfs vergeleken met die twee viel Hoera cultuur! erg licht uit. Op zich bestaat het programma uit weinig meer dan een opeenvolging van aankondigingen die voor een groot deel overgenomen worden van cobra.be, de cultuursite van de VRT. Actrice Lien Van de Kelder mag de plaats van Frieda Van Wyck en Vandenhaute innemen, al is haar rol nog beperkter dan die van haar voorgangers: veel meer dan de filmpjes aan elkaar praten hoeft ze niet te doen. De selectie van de onderwerpen liet ook te wensen over. Dat Fien Troch in de eerste aflevering over haar nieuwe film Kid mocht komen spreken, of dat de jonge Amerikaanse violiste Hilary Hahn geïnterviewd werd naar aanleiding van haar optreden in de Bozar, daar zal niemand over struikelen. Maar dat de makers het nodig vonden om een filmpje uit het VRT-archief te selecteren waarop de 6-jarige Astrid Bryan viool staat te spelen én de Hollywooddiva dan ook nog eens commentaar lieten leveren, dat is toch moeilijker te vatten. Temeer daar het fragment in kwestie al sinds vorige zomer op de site van de VRT te bekijken is. Het was niet ergerlijk slecht of hemeltergend oppervlakkig, maar een echt dwingende reden om te blijven kijken kon ik tijdens Hoera cultuur! toch ook niet vinden. Plus est en vous, Canvas. Meer bedenkingen op www.knackfocus.be/testbeeld ** - Elke vrijdag, CanvasDOOR STEFAAN WERBROUCKZELFS VERGELEKEN MET COBRA.TV OF REPUBLICA VALT HOERA CULTUUR! LICHT UIT.