Eerste zin Ik zit in de wasserette in Corso Giulio, waar ik werk.
...

Eerste zin Ik zit in de wasserette in Corso Giulio, waar ik werk. Privédetective Contrera verdient zijn schamele kost met het schaduwen van overspelige echtgenoten. Nadat hij als corrupte politieagent zijn werk heeft verloren en door zijn hufterig gedrag vrouw en dochter van zich heeft vervreemd, woont hij bij zijn zus en haar gezin. Hij runt zijn 'kantoor' in een wasserette in Barriera di Milano, een grimmige buitenwijk van Turijn. Criminelen, druggebruikers, migranten en Italianen met heimwee naar Mussolini hokken er samen. Als de baas van de wasserette hem vraagt om aan een Albanese woekeraar uitstel van betaling van een gokschuld te vragen, belandt Contrera in een moordzaak waarbij de Albanese én de Siciliaanse maffia, zijn oud-collega's van de politie en zelfs zijn vrienden hem tegenwerken, bedreigen of misleiden. Het is te koud om te sterven is Christian Frascella's eerste detective. Eerder schreef hij al een aantal succesvolle romans en jeugdboeken, waarvan enkele - zoals Ik ben de sterkste en Zeven kleine criminelen - in het Nederlands werden vertaald. Frascella is een rasverteller: brutaal, ironisch en doordrongen van het menselijk falen. Zijn hoofdpersonage is het prototype van de hard-boiled detective: een antiheld, pessimistisch, eigenwijs en met een voorliefde voor Corona (het bier). Als hem toch iets goeds overkomt, slaat hij op de vlucht omdat hij er bij voorbaat al van overtuigd is dat hij er een zootje van zal maken. De enige momenten dat hij echt doorzet, zijn wanneer hij het tegen mensen die groter en sterker zijn moet opnemen, en dat doet hij, met blutsen en builen, met veel grootspraak en een klein hartje.