Dinsdag 29/11, 20.40, één
...

Dinsdag 29/11, 20.40, één'Uiteindelijk heb ik voor Sven Nys gekozen, maar ik had evengoed met Philippe Geubels, Erik Van Looy of Thuis-actrice Marleen Merckx kunnen openen', zegt Eric Goens. Om maar te zeggen dat de journalist en tv-maker er gerust in is dat de tweede reeks van zijn portrettenreeks Het huis goed zit, correctie: beter is dan de eerste. ERIC GOENS: Ik heb mezelf afgevraagd of ik de kijker nog op dezelfde manier zou kunnen raken. Want uit het niets werd Het huis vorig jaar een merk. Het was niet alleen een zeer goed bekeken programma, het kreeg ook een hoog waarderingscijfer. Maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat deze tweede reeks beter is. En dat is geen peptalk. Het eerste seizoen was zeer sterk opgehangen aan het portret van paralympisch atlete Marieke Vervoort, die 's nachts onmenselijke pijn verbeet en overdag een open pleidooi voor euthanasie hield. Nu ligt de algehele kwaliteit hoger. Programmamakers willen sterk beginnen, permitteren zich daarna vaak een dipje om dan te eindigen met een grand finale. Maar ik had echt met elk van deze negen nieuwe portretten kunnen starten. Ik wist nu beter waar ik naartoe wilde. En mijn gasten ook: vorig jaar waren er een aantal mensen die tot het laatste moment dachten dat ze in Big Brother-toestanden verzeild zouden raken. GOENS: Integendeel. Veel mensen zijn extra op de rem gaan staan. Mijn taak was het die te verslijten. En dat is gelukt. Stan Van Samang heb ik op een bepaald moment moeten onderbreken om te vragen of hij er geen spijt van zou krijgen dat hij bepaalde persoonlijke dingen uit de doeken aan het doen was. Ex-wielrenner Sven Nys bewijst dat hij niet als een ijskonijn door het leven gaat. Opnieuw speelden de verschillende kamers daarin een belangrijke rol. GOENS: Neem nu de sportkamer. Daar laat ik elke gast via een leuk testje zijn of haar biologische leeftijd bepalen, maar veel belangrijker is het psychologische proces. Iemand die net een fysieke inspanning heeft gedaan, even diep is gegaan, komt totaal anders buiten. De grootste nieuwigheid aan deze tweede reeks is de fotokamer die we hebben bijgebouwd. Het is een open ruimte waar je direct in kijkt als je de villa binnenstapt. Bijna altijd is het de eerste halte van de gasten. Op de kurken muren vinden ze een collage van alles wat enigszins met hen en hun carrière te maken heeft: platenhoezen, krantenknipsels, oude foto's van henzelf. Ze kunnen niet alleen even terugblikken, ze voelen zich meteen ook meer thuis. Dat comfort en vertrouwen heb ik nodig om hen te laten vertellen wat ze nog niet in de boekskes of andere interviews hebben gezegd. Het is hún gesprek. SEBASTIAN ROTH