Een opgerold dollarbiljet met drugssporen. Een zakje met vreemd wit spul, verstopt onder bed. Illegale medicijnen in zijn bloed. Zelfmoord in de geheime rendez-vousloft van de Olsenzusjes. Een verdoken liefdesbaby. Zowat álles werd genoemd bij de eerste speculaties over Heath Ledgers dood. Sorry paparazzi, de waarheid is veel minder smeuïg: de acteur nam 'gewoon' een ongelukkige overdosis antidepressiva en slaappillen, netjes doch iets te gemakkelijk voorgeschreven door zijn dokters. ' Case closed' denken wij dan, maar in de Amerikaanse media kreeg iedereen uit Ledgers entourage toch even de zwartepiet toegespeeld.
...

Een opgerold dollarbiljet met drugssporen. Een zakje met vreemd wit spul, verstopt onder bed. Illegale medicijnen in zijn bloed. Zelfmoord in de geheime rendez-vousloft van de Olsenzusjes. Een verdoken liefdesbaby. Zowat álles werd genoemd bij de eerste speculaties over Heath Ledgers dood. Sorry paparazzi, de waarheid is veel minder smeuïg: de acteur nam 'gewoon' een ongelukkige overdosis antidepressiva en slaappillen, netjes doch iets te gemakkelijk voorgeschreven door zijn dokters. ' Case closed' denken wij dan, maar in de Amerikaanse media kreeg iedereen uit Ledgers entourage toch even de zwartepiet toegespeeld. Verdachte nummer één: Mary-Kate Olsen, aka de magerste van de Olsen Twins. Toen Ledgers masseuse Diane Lee Wolozin op 22 januari 2008 iets voor drie uur het lijk van de acteur vond, belde ze eerst met zijn gsm twee keer naar Olsen en dan pas naar de hulpdiensten. Waarom weet niemand. Olsen trommelde op haar beurt inderhaast drie privéagenten op om het sterfbed te bewaken. Ook geen idee waarom. Gênant moment: de ziekenwagen én de agenten arriveerden quasi tegelijk bij Ledgers loft in Soho. Olsen werd nooit over haar medeplichtigheid ondervraagd, maar beweerde bij hoog en laag dat ze maar een 'gewone vriendin' was. Media die haar de 'minnares' of 'drugsdealer' van de gevierde acteur noemden, hadden stante pede een rechtszaak aan hun broek. Zondebok nummer twee: Michelle Williams, zijn ex die hij had leren kennen op de set van de cowboyfilm Brokeback Mountain. Niemand wist beter dan zij hoe depressief, mediaschuw, slapeloos en verslaafd aan pillen Ledger was. Waarom ze niet tijdig ingreep? 'Tot vlak vóór zijn dood probeerde ik hem te redden, ook al waren we niet meer samen', verantwoordde ze zich. 'Hij had permanente insomnia en veel te veel energie. In zijn hoofd blééf het non-stop razen. En hij had één groot probleem: hij kende zijn grenzen niet.' De - ahum - cowboyverhalen over Ledgers dood kenden ook hun grenzen niet: het leken wel gestuurde promocampagnes voor zijn twee afscheidsfilms. De continue aandacht voedde de mythe zodanig dat The Dark Knight een enorm kassucces werd. Omdat Ledger in de Batmanfilm zo'n sinistere Joker neerzette, zagen overijverige recensenten zelfs een link tussen zijn fatalistische rol en zijn fatale overdosis. The Imaginarium of Doctor Parnassus surfte ook mee op die rouwbuzz. De opnames voor de fantasy film waren halfweg, toen regisseur Terry Gilliam zijn hoofdrolspeler verloor. De flop dreigde, tot hij Ledgers vrienden Jude Law, Johnny Depp én Colin Farrell bereid vond elk een facet van zijn rol te vertolken. In ruil voor eeuwige roem en een aalmoes, want hun pree werd doorgestort aan Matilda, Ledgers dochtertje die in het testament uit 2003 geen eervolle vermelding kreeg. Zelfs regisseur Gilliam - anders niet vies van wat egotripperij - verloor zichzelf in een potje Amerikaans overreageren: hij schrapte zijn naam in de aftiteling en maakte er 'A film from Heath Ledger and Friends' van. 'Een kracht van bovenaf regisseerde deze film mee. Ik was niet alleen. Een menselijk offer was nodig om dit project zo'n kracht te geven', bazelde hij bij de release. Ideaal waren de B-opnames nochtans niet. Farrell liet achteraf weten dat 'Ledger beter zelf de film had afgewerkt, omdat niemand in zijn schoenen wilde staan'. En Depp had welgeteld één dag en drie uur om alle scènes in één take in te blikken. Vreemd genoeg zorgde diezelfde 'mystieke kracht van bovenaf' er bijna voor dat de film er nooit kwam. Tijdens de postproductie stierf producer William Vince aan kanker. En Terry Gilliam ontsnapte maar nipt aan de dood bij een autocrash. 'Hierboven mikten ze op de heilige drievuldigheid. De steracteur en de producer sneuvelden al. Maar de regisseur bleef gelukkig gespaard. Er moest toch nog íemand het verhaal kunnen navertellen.' Met alle respect, mijnheer Gilliam, maar daar worden wij voor betaald. THIJS DEMEULEMEESTER