Toen bekendraakte dat Alan Taylor de vijfde aflevering van de Terminator-reeks ging regisseren, reageerden fans over de hele wereld sceptisch. Zou de maker van Thor: The Dark World (2013) de reeks die van Arnold Schwarzenegger een icoon maakte vermalen tot hersenloos prefabspektakel? Of zou de voormalige HBO-huischef, die afleveringen van onder meer Mad Men, The Sopranos en Game of Thrones regisseerde, erin slagen het verhaal over de strijd tussen het robotleger van Skynet en het laatste menselijke verzet een nieuwe boost geven? Het antwoord ligt ergens i...

Toen bekendraakte dat Alan Taylor de vijfde aflevering van de Terminator-reeks ging regisseren, reageerden fans over de hele wereld sceptisch. Zou de maker van Thor: The Dark World (2013) de reeks die van Arnold Schwarzenegger een icoon maakte vermalen tot hersenloos prefabspektakel? Of zou de voormalige HBO-huischef, die afleveringen van onder meer Mad Men, The Sopranos en Game of Thrones regisseerde, erin slagen het verhaal over de strijd tussen het robotleger van Skynet en het laatste menselijke verzet een nieuwe boost geven? Het antwoord ligt ergens in het midden. Wie rekent op een uitdagende, zinnenprikkelende scifi-ervaring is eraan voor de moeite. Wie onzinnige popcornpret had verwacht, kan weleens aangenaam verrast worden. Als een ode aan James Camerons originele Terminator-films kan deze reboot alleszins tellen. Van de shotguns en granaatwerpers, over de auto- en helikopterachtervolgingen en het staalblauwe kleurenpalet tot zelfs de politiekantoren en de uit vloeibaar metaal opgetrokken T-1000: het regent referenties aan The Terminator (1984) en Terminator 2 (1991). Weliswaar in een lightversie en zonder het overvloedige bloedvergieten dat destijds wél nog schering en inslag was in Tinseltown. En guess who's back? U krijgt niet één maar twéé Ahnulds: die mét eightieshaarsnit uit The Terminator en die met stoere lederen jekker uit Terminator 2. Schwarzenegger spuwt zijn rake oneliners weer in een hoog tempo en met de hem kenmerkende Oostenrijkse tongval, met alle amusante maar soms ook wel naar parodie neigende gevolgen van dien. James Cameron is alvast tevreden. Hij prijst de film aan als de enige volwaardige derde episode in de reeks. Alleen moest er zo nodig ook een nieuw verhaal bij dat tot epische blockbusterproporties kan worden gepimpt - met de garantie dat er een nieuwe trilogie uit kan worden gemolken. Rebellenleider John Connor (Jason Clarke) stuurt deze keer de jonge sergeant Kyle Reese (Jai Courtney) terug in de tijd, naar 1984 - juist, het jaar waarin The Terminator uitkwam - om dochterlief Sarah Connor (Emilia Clarke) te beschermen. Helaas komt het gezelschap door enkele onfortuinlijke gebeurtenissen vast te zitten in alternatieve tijdlijnen. En probeer dan nog maar eens uit deze plot wijs te raken. De drang om bombast te laten primeren op soul zorgt ervoor dat je minder meeleeft met de personages dan je zou willen. Dat wordt echter ruimschoots gecompenseerd door een rist knap gedoseerde, knetterende spektakelmomenten - waaronder een duizelingwekkende actiesequentie op de Golden Gate Bridge. Je zou de missers van Jonathan Mostow (Terminator 3: Rise of the Machines) en McG (Terminator Salvation) bijna vergeten. Bijna. TERMINATOR GENISYS *** Alan Taylor met Arnold Schwarzenegger, Emilia Clarke, Jai Courtney, J.K. Simmons ANDREAS ILEGEMS