* Je maakte hoesfoto's voor Arsenal en Novastar. Welke albumcovers vind je zelf mooi?

Sgt. Pepper's van The Beatles blijft een klassieker, al werkt de hoes beter op vinyl- dan op cd-formaat. Op de cover van Let Me Come Over van Buffalo Tom zit een indiaan in zijn sofa. Een cool beeld dat evengoed in National Geographic zou kunnen staan. Onlangs nog Satanische Vrede van Sylvester Anfang gekocht, louter voor de hilarische hoes: vijf stoere kerels in bloot bovenlijf hebben een soort Ku Klux Klanachtige kussensloop over hun hoofd. Ze staan met hakbijlen in een grasveld, met enkele lieve geitjes op de voorgrond.
...

Sgt. Pepper's van The Beatles blijft een klassieker, al werkt de hoes beter op vinyl- dan op cd-formaat. Op de cover van Let Me Come Over van Buffalo Tom zit een indiaan in zijn sofa. Een cool beeld dat evengoed in National Geographic zou kunnen staan. Onlangs nog Satanische Vrede van Sylvester Anfang gekocht, louter voor de hilarische hoes: vijf stoere kerels in bloot bovenlijf hebben een soort Ku Klux Klanachtige kussensloop over hun hoofd. Ze staan met hakbijlen in een grasveld, met enkele lieve geitjes op de voorgrond. Ik ben niet vies van zulke nieuwe muziek. Onlangs nog een waanzinnig concert van Burial Chamber Trio gezien: een bassist, zanger en gitarist hadden achter hen 30 vierkante meter versterkers staan die ongelofelijk daverden en ronkten. Om de herrie te dempen stak ik sigarettenfilters in mijn oren. Het mocht niet baten: ik kon die nacht niet slapen van het gezoem in mijn hoofd. Ik ben die avond zeker 10 decibel gehoor kwijtgespeeld. Het Sign 'O' the Times-concert van Prince in het Sportpaleis in 1987 was voor mij een van de memorabelste optredens ooit. The Klaxons vond ik live ook supermaf. Na een half uur bolden ze het af, hoe hard het publiek ook om een bis schreeuwde. Het volk hongerig houden: ik hou wel van dat soort arrogantie. Wel spijtig dat ik The Smiths en Nirvana nooit live heb gezien. Nirvana's concert op Pukkelpop miste ik omdat mijn lift te laat was, in de Vooruit kreeg een man op de eerste rij Cobains gitaar in zijn smoel. Blij dat ik daar niet bij was. Die tijd is voorbij. Vóór die muziekzenders bestonden, was er enkel Hitring, met Kurt Van Eeghem. Daarvoor bleef je thuis, want toen kon je maar één keer per week videoclips zien. Clips leiden de aandacht te vaak van de muziek af. Al blijven de video's van Chris Cunningham - bijvoorbeeld Come to Daddy van Aphex Twin - magistraal. Ik hou wel van het onstuimige in de films van Emir Kusturica, en van dat surreële kantje bij Tim Burton. Big Fish vond ik bijvoorbeeld een pareltje. En in het genre 'sociale films' vond ik The Wind That Shakes the Barley van Ken Loach bijzonder geslaagd. In de eerste plaats voor Anton Corbijn, omdat hij me deed besluiten iets in de muziekbranche te proberen. Vóór Corbijn was er niemand die zich zo creatief met muziekfotografie bezighield en daar nog kon van leven ook. Daarnaast verdienen Linda McCartney, Nan Goldin en Ellen von Unwerth eeuwige roem. En Henri Cartier-Bresson natuurlijk, omdat le moment décisif nog steeds het allerbelangrijkste is als je mensen fotografeert. De Verzoeking van de Heilige Antonius van Salvador Dalí, met die stoet olifanten op muggenpoten. Of Bia, de dochter van Cosimo de Medici van Agnolo Bronzino, een renaissanceportret van een prinsesje tegen een blauwe achtergrond. Nu hangt de postkaartversie op de kamer van mijn dochter Ginger, maar het origineel zou er niet misstaan. Een verdacht goedkope cd van Metallica, met nummers van hun debuut Kill'Em All, die ik tot dan enkel op vinyl had. Het bleek een concertregistratie uit de tijd vóór hun eerste demo. Je hoort vooral mensen roepen en in de verte het stofzuigergeluid van gitaren en wat rommelige drums. Afgrijselijk. Meestal overweeg ik mijn aankopen goed. De debuutplaat van Grinderman, het nieuwe project rond Nick Cave, had ik al uitgebreid op iTunes voorbeluisterd, voor ik 'm aanschafte. En dat was geen miskoop! 'OFF THE RECORD', een tentoonstelling met foto's van Guy Kokken, loopt van 18 mei tot 10 juni in de Botanique in Brussel. Van dinsdag tot zondag, van 11 u. tot 18 u., toegang gratis. www.guykokken.tk, www.botanique.be. Thijs Demeulemeester