Universal
...

Universal Het is ondertussen genoegzaam bekend: de sprookjes van de gebroeders Grimm die u en ik aan onze kinderen vertellen, zijn eigenlijk de opgeschoonde versies, en de oorspronkelijke verhalen bevatten veel meer geweld en wreedheid dan wij gezond vinden voor kinderoortjes. De auteurs van de nieuwe Amerikaanse misdaadserie Grimm grijpen terug naar de sprookjes zoals die ooit wel werden neergeschreven, alleen voegen ze er nog een extra pigment aan toe: alle verhalen van de broers zijn echt gebeurd. Bij de start van de reeks krijgt Nick Burkhardt, rechercheur bij de politie van Portland, onverwachts bezoek van zijn tante. Die lijdt aan terminale kanker, maar is desalniettemin het hele land doorgereisd om hem iets belangrijks te vertellen: Nick is een van de laatste afstammelingen van de gebroeders Grimm. En dat betekent niet alleen dat hij met net iets meer trots dan de modale mens kan voorlezen uit het grote sprookjesboek, maar ook dat hij het ware gezicht kan zien van de monsters en afschuwwekkende figuren die anoniem in ons midden rondwaren. Een talent dat hij heeft geërfd van zijn voorouders, die blijkbaar geen levendige fantasie hadden maar gewoon neerschreven wat ze rond hen zagen gebeuren. Maar zoals u weet, with great power comes great responsibility: Nick moet het werk van zijn familie voortzetten en de figuren van het kwaad - die de Duitse verzamelnaam 'Wesen' hebben gekregen - opsporen en doden. Daarvoor krijgt hij de hulp van Monroe, een slechte wolf in mensenvermomming die zijn leven heeft gebeterd en de enige buitenstaander die Nicks geheim kent. Grimm werd bedacht door twee mensen die hun sporen verdienden bij een andere bovennatuurlijke serie: Angel, de spin-off van Buffy the Vampire Slayer over een vampier die als privédetective werkt in LA. Je zou dus denken dat ze het klappen van de zweep kennen, maar toch komt hun nieuwe reeks nooit echt van de grond. De makers hebben het sprookjesconcept namelijk in het format van een misdaadserie willen wringen, wellicht omdat dat genre gemakkelijker aanslaat bij het grote publiek. Nick blijft dus gewoon werken als rechercheur bij de politie, en lost aflevering na aflevering samen met zijn collega's misdaden op waarvan hij als enige weet dat ze door Wesen zijn gepleegd. Het probleem is dat, het bovennatuurlijke element buiten beschouwing gelaten, die krimi's niet spannender of interessanter zijn dan die die je in zoveel andere misdaadreeksen ziet, zodat Grimm een grijze muis blijft. Slecht gemaakt of geschreven is het niet, maar wie denkt dat dit een topreeks is, gelooft echt nog in sprookjes. Extra's: gewiste scènes, bloopers, audities van de acteurs en documentaires. STEFAAN WERBROUCK