Ergens waar Wim Mertens eindigt - als hij tenminste ooit eindigt - begint GoGo Penguin. Het Britse pianotrio veroverde de voorbije jaren festivalpodia als die van Pukkelpop en ...

Ergens waar Wim Mertens eindigt - als hij tenminste ooit eindigt - begint GoGo Penguin. Het Britse pianotrio veroverde de voorbije jaren festivalpodia als die van Pukkelpop en Gent Jazz, en werpt middels energieke ritmes, elementen uit klassiek en invloeden uit de electronica een vangnet uit over de leeftijdscategorieën 19 tot 69. Tóch iets waar millennials en boomers elkaar in kunnen vinden! Ook hun derde album voor Blue Note is een vitaal werkje van meeslepende melodieën en overdonderende drums. Het galmt, het dendert, het gaat erin als koek, maar zuigt ook alle zuurstof uit de lucht. Spierballengerol en vingergymnastiek boven finesse, het is een keuze, maar af en toe ietsje minder 'go, go!' en meer ademruimte had onder dat dikke, met digitale snufjes verweven klanktapijt in ieders voordeel gespeeld.