Close Encounters in de Parijse banlieues, zo kun je deze hybride maar originele melange van ongekunsteld neorealisme à la Ken Loach en warmhartige scififantasy à la Steven Spielberg nog het best omschrijven. De Gagarine in kwestie is niet de kosmonaut die in ...

Close Encounters in de Parijse banlieues, zo kun je deze hybride maar originele melange van ongekunsteld neorealisme à la Ken Loach en warmhartige scififantasy à la Steven Spielberg nog het best omschrijven. De Gagarine in kwestie is niet de kosmonaut die in 1961 de eerste mens in de ruimte werd, maar wel een cité in Ivry-sur-Seine die sinds de jaren zestig zijn naam droeg maar in 2019 uiteindelijk tegen de grond werd gewerkt. De zestienjarige Youri, een zwarte knul met een fetisj voor ruimtevaart, groeide er op, en vindt het maar niks dat zijn thuis plaats moet ruimen voor nieuwe stadsontwikkelingsplannen, waarop hij en zijn vrienden er alles aan doen om de sloop te verhinderen. Het debuterende regieduo Liatard en Trouilh trommelde jongeren uit de buurt op, maar focust in tegenstelling tot de meeste banlieuefilms niet op de problemen waar de wijk mee worstelt, wel op het humanistische en creatieve potentieel dat er schuilt. Dat levert een film op die, net als het grauwe gebouwencomplex, soms wankelt en scheurtjes vertoont, maar er zit een groot, warm hart in, het barst van de frisse ideëen en de fraaie manier waarop Gagarine in beeld wordt gebracht brengt zelfs het beton tot leven.