Tonight: Franz Ferdinand

rock

Domino

Vijf jaar geleden kon men Franz Ferdinand een vloek of een zegen vinden, een bende briljante popgenieën of een stelletje over het paard getilde farceurs, maar een welkome afwisseling waren The Flying Scotsmen hoe dan ook. Samen met Kaiser Chiefs, The Futureheads en Maxïmo Park kwamen ze in 2004 onvervaard de rockarena binnengewaaid, in één moeite doorstotend tot de canon van de popmuziek. En daar waren ook wij blij om, want met hun vrijpostige dancerock doorbraken ze de potsierlijke ernst waarin de Britpop toentertijd gehuld was en maakten ze komaf met de algehele lethargie die als een verstikkende laag smog over Albion hing.

Popfanaten bezweken voor de catchy melodieën, danceliefhebbers voor de groovy gitaarlicks en zelfverklaarde alternativo's voor de slimme teksten. Franz Ferdinand had het allemaal: de hooks, de riffs en de tunes én dat allemaal verpakt in drie-minuten-popsongs die eens níét tot suïcidale gedachten noopten. Helaas schiet daar op hun derde langspeler, Tonight: Franz Ferdinand, nog maar bitter weinig van over.

Jazeker, What She Came For, No You Girls en de vooruitgestuurde single Ulysses zijn weer even besmettelijk als schaamluis in een hoerenkast, maar het eerste is te eentonig, het tweede te schatplichtig aan Sly & Robbie en het laatste te veel een doorslagje van Take Me Out om de schijn van originaliteit meer dan twee luisterbeurten te kunnen ophouden. Ook Can't Stop Feeling en Turn It On swingen als de cojones van een bronstige rammelaar, al dringt zich na anderhalve strofe, een onbestemd refrein en een rist la-la-la's en toe-doe-doe's dezelfde conclusie op: been there, done that, bought the T-shirt.

Alleen op de ritmesectie proberen de Franzen Ferdinand deze keer nieuwe dingen uit. In Lucid Dreams laten ze de bassen rollen en bollen à la Funkadelic, in Live Alone en Bite Hard drapperen ze hun hoekige riffs over gesyncopeerde ritmes in de traditie van - zij weer! - Sly & Robbie en in Twilight Omens is de lijzige discobeat losjes naar Roxy Music gemodelleerd. Minder origineel, maar wél de moeite is Katherine Kiss Me: de obligate ballade van dienst en een verdienstelijke afsluiter, ook al heeft hij overduidelijk met Eleanor Put Your Boots On in bed gelegen.

Franz Ferdinand is nog niet uitgezongen, hun Schotse rock nog niet tot op de draad versleten en hun aanstekelijke joie de vivre nog niet finaal gesmoord, maar volgende keer mag het toch ietsje méér dan business as usual zijn.

Download

Ulysses

No You Girls

Katherine Kiss Me

Vincent Byloo