Jodie Foster - 48 inmiddels - begon haar carrière als kindsterretje in commercials en acteerde als tiener meteen een imposant cv bijeen in tal van Disneyfilms maar ook in serieuzer werk als The Little Girl who Lives down the Lane, Bugsy Malone en Martin Scorseses Taxi Driver. In die laatste film vertolkte de toen 14-jarige Foster de rol van een tienerhoertje, wat bij haar geschifte fan John Hinckley Junior zoveel indruk maakte dat hij in 1981 een m...

Jodie Foster - 48 inmiddels - begon haar carrière als kindsterretje in commercials en acteerde als tiener meteen een imposant cv bijeen in tal van Disneyfilms maar ook in serieuzer werk als The Little Girl who Lives down the Lane, Bugsy Malone en Martin Scorseses Taxi Driver. In die laatste film vertolkte de toen 14-jarige Foster de rol van een tienerhoertje, wat bij haar geschifte fan John Hinckley Junior zoveel indruk maakte dat hij in 1981 een mislukte aanslag pleegde op president Ronald Reagan in de hoop haar te charmeren. Ondanks die traumatische gebeurtenis wist Foster daarna ook als volwassen actrice een fraai curriculum uit te bouwen, in tegenstelling tot zoveel andere beroemde kindacteurs. Na een retraite van vier jaar, waarin ze haar diploma haalde aan Le Lycée Français de Los Angeles, maakte Foster haar opwachting in The Hotel New Hampshire. Vervolgens belandde ze in 1988 definitief op Hollywoods A-list met haar Oscarwinnende hoofdrol in het rechtbankdrama The Accused. Drie jaar later volgde een tweede Oscar voor haar onvergetelijke vertolking van FBI-agente en Hannibal Lecterprooi Clarice Sterling in The Silence of the Lambs. Dat was echter ook meteen haar hoogtepunt, al heeft Foster tot op vandaag de status van leading lady - een zeldzaamheid in Tinseltown waar actrices hooguit tien jaar meegaan. Latere Fostervehikels bleken immers ofwel kritische tegenvallers zoals Sommersby (1993) of Contact (1997), ofwel commerciële flops zoals Nell (1994) of Anna and the King (1999). Geen wonder dat Foster - die ondertussen moeder werd van twee zonen - het de jongste vijftien jaar een stuk rustiger aan doet. Haar belangrijkste, min of meer recente wapenfeiten zijn Panic Room (2002) van David Fincher, Inside Man (2006) van Spike Lee en The Brave One van Neil Jordan. Achter de schermen bleef Foster wel behoorlijk productief. Zo is ze met The Beaver - na Little Man Tate en Home for the Holidays - alweer aan haar derde langspeler toe als regisseuse, terwijl ze ook al jaren enkele andere projecten op poten hoopt te zetten, zij het voorlopig tevergeefs. Zo zag ze haar film Sugarland - waarin ze opnieuw herenigd zou worden met Robert de Niro - in 2007 voor onbepaalde tijd afgevoerd worden, hoewel ze op het punt stond om met de opnames te beginnen. Bovendien lijkt ook haar controversiële biopic over nazicineaste Leni Riefenstahl die ze tien jaar geleden aankondigde voorgoed in development hell beland. Benieuwd of het er na de tegenvallende opbrengst van The Beaver in de VS ooit nog van komt.