Het 60ste filmfestival van Venetië mag tussen 27 augustus en 6 september nog niet met pensioen, maar profiteert wel van Cannes' luie jaartje door een imposant leger Amerikaanse producties te verwelkomen. Al zijn sommige nog niet zoals ze moeten zijn, namelijk: af. Alejandro Gonzales Inarritu is Mexicaan, maar komt als keurige Amerikaan in competitie zijn sprekend getiteld 21 Grams voorstellen: zonder definitief geluidsspoor, maar mét Sean Pen...

Het 60ste filmfestival van Venetië mag tussen 27 augustus en 6 september nog niet met pensioen, maar profiteert wel van Cannes' luie jaartje door een imposant leger Amerikaanse producties te verwelkomen. Al zijn sommige nog niet zoals ze moeten zijn, namelijk: af. Alejandro Gonzales Inarritu is Mexicaan, maar komt als keurige Amerikaan in competitie zijn sprekend getiteld 21 Grams voorstellen: zonder definitief geluidsspoor, maar mét Sean Penn, Benicio Del Toro en Naomi Watts (net als bij Amores Perros kruisen hun wegen elkaar in een auto-ongeval). Buiten competitie tonen de broers Coen, vergezeld van George Clooney en Catherine Zeta-Jones, een voorlopige cut van Intolerable Cruelty, waarvan George - herinnert u het zich? - in dit blad zei dat hij O Brother, Where Art Thou? op Kafka doet gelijken. Verder is er nieuw werk van Woody Allen ( Anything Else), van Robert Benton (The Human Stain, wat een titel!), James Ivory ( Le Divorce, ook met Watts), Jim Jarmusch ( Coffee and Cigarettes), Stephen Norrington ( The League of Extraordinary Gentlemen, extra portie ordinair Hollywood), Robert Rodriguez ( Once Upon a Time in Mexico) en Ridley Scott ( Matchstick Men). In de wedstrijdsectie Upstream zitten daarenboven Sofia Coppola's Lost in Translation en John Sayles' Casa de los Babys. Het festival maakte zich een tijd terug sterk dat het Jane Campions In the Cut, Wong Kar-Wais 2046 en Ingmar Bergmans Saraband zou hebben, maar niets daarvan. Waarmee baas Morritz de Hadeln wel nog mag uitpakken is een Brits paar: Michael Winterbottoms sciencefictionepos Code 46 en Imagining Argentina van Christopher Hampton (die laatst nog het script van The Quiet American schreef). Italiaanse films kleuren politiek: er is Bertolucci's The Dreamers, maar vooral Marco Bellocchio's Buongiorno Notte, over de eliminatie van Aldo Moro door de Brigata Rossa in 1978, en Paolo Benvenuti's Segreti di stato, over de doofpotoperatie van een door de CIA bevolen communistenslachting op Sicilië in 1951. Ook Duitslands filmgeweten Maragarethe von Trotta is erbij, met Rosenstrasse. Frankrijk is magertjes aanwezig, met bovenal Bruno Dumonts in Cannes geweigerde Twentynine Palms. Uit het Oosten komt ten slotte nog werk van Takeshi Kitano, Tsai Ming-Liang en Im Sangsoo. Naast eerbetuigingen aan Katharine Hepburn en Federico Fellini, is er ten slotte een speciale Gouden Leeuw voor Dino De Laurentiis. DOOR JO SMETS