'Hoog, Sammy, kijk omhoog, Sammy...' Telkens weer klinkt de kraker van Ramses Shaffy op de achtergrond, als Sammy in FC Nerds door het beeld schuifelt. Sammy is immers op het verticale vlak niet bijster goed bedeeld door Moeder Natuur, en voor de makers is dat een kans die ze niet konden laten liggen. Het is bijna symbolisch voor het hele programma, waarin elke mogelijkheid wordt aangegrepen om de hoofdrolspelers belachelijk te maken.
...

'Hoog, Sammy, kijk omhoog, Sammy...' Telkens weer klinkt de kraker van Ramses Shaffy op de achtergrond, als Sammy in FC Nerds door het beeld schuifelt. Sammy is immers op het verticale vlak niet bijster goed bedeeld door Moeder Natuur, en voor de makers is dat een kans die ze niet konden laten liggen. Het is bijna symbolisch voor het hele programma, waarin elke mogelijkheid wordt aangegrepen om de hoofdrolspelers belachelijk te maken. Nu zet het concept van FC Nerds de deur naar de uitlachtelevisie natuurlijk wel wagenwijd open: zestien jongens die even vertrouwd zijn met voetballen als Dirk Tieleman met kunstschaatsen en onder leiding van Johan Boskamp klaargestoomd moeten worden voor een wedstrijdje tegen een professionele voetbalploeg, dat levert gegarandeerd volksvermaak op. Zeker als er onder de would-be Beckhams mensen zitten als Sammy, een verlegen jongeman die nog bij zijn moeder woont en die zijn deelname aan FC Nerds vooral als een springplank ziet naar de vrouw van zijn leven. En die dan ook verliefd werd op de eerste dame die hij tegenkwam, in casu de bevallige assistente van de ploegdokter. Of iemand als Steve, een kerel van 27 jaar die op zijn eentje de werkgelegenheid bij Interbrew op peil houdt en al moe is als hij van de reservebank moet rechtstaan. In het begin was het dan ook nog redelijk amusant om de lotgevallen te volgen van de 16 geselecteerden, maar al snel groeide de ergernis over de gemakzucht waarmee de makers hun poulains te kijk zetten. Het is bijvoorbeeld opvallend dat het team in de eerste twee afleveringen van FC Nerds nauwelijks aan trainen is toegekomen. 'Het zijn net kleuters als het op voetballen aankomt', zuchtte Boskamp toen hij zijn troepen overschouwd had. 'Alleen hebben kleuters veel meer balgevoel.' Dan zou je toch denken dat de coach in de eerste plaats zou proberen om de nerds de beginselen van het voetbal bij te brengen, een basis te leggen waarop verder kan worden gewerkt. Maar neen, eerst werden Sammy & co in hun gewone kleren en zonder aangepast schoeisel een modderig veld opgestuurd, waar ze het moesten opnemen tegen een damesploeg. Boskamp kwam, zoals het een goede trainer past, alvast niet meer bij toen hij zijn spelers de meest vreemde capriolen zag maken - meestal terwijl de bal niet eens in de buurt was. Daarna trokken de zestien naar de Ardennen om er tijdens een weekendje teambuilding rotsen te beklimmen en kloven te overbruggen. En tot slot, in wat wellicht het eerste dieptepunt van het tv-jaar is, kregen de spelers van FC Nerds hun officiële outfit. Of beter gezegd: ze moesten hun truitje en broekje zelf gaan ophalen bij een wulpse stripteaseuse, die de nerds uitgebreid liet kennismaken met haar rondingen. Uiteindelijk zijn het echter niet de deelnemers die zich belachelijk maken in dit programma, maar de makers zelf. Omhoog blijven kijken, Sammy, omhoog! Door Stefaan Werbrouck