Programmeur Caleb Smith (Domhnall Gleeson) wint op kantoor - hij werkt voor de 's werelds populairste zoekmachine Blue Book - een wedstrijd. Zijn prijs: hij mag een weekje logeren bij zijn CEO, de excentrieke wetenschapper Nathan Bateman (Oscar Isaac). Die betrekt een afgelegen landhuis, een minimalistisch paleis van glas en hout midden in de bossen.
...

Programmeur Caleb Smith (Domhnall Gleeson) wint op kantoor - hij werkt voor de 's werelds populairste zoekmachine Blue Book - een wedstrijd. Zijn prijs: hij mag een weekje logeren bij zijn CEO, de excentrieke wetenschapper Nathan Bateman (Oscar Isaac). Die betrekt een afgelegen landhuis, een minimalistisch paleis van glas en hout midden in de bossen. 'Ik wil met je praten over de grootste wetenschappelijke gebeurtenis in de geschiedenis van de mens', vertelt Nathan hem. In de kelder van het luxueuze huis bevindt zich een researchlab waar Nathan aan robots sleutelt, met name aan de artificieel intelligente Ava (Alicia Vikander). Caleb moet een reeks diepte-interviews met haar afnemen om te bepalen of ze in staat is tot bewustzijn en in welke relatie hij kan treden tot Ava, goed wetende dat zij een robot is. Caleb begint in elk geval gevoelens voor haar te ontwikkelen - én Nathan te wantrouwen, in die mate zelfs dat hij aan zijn eigen mens-zijn begint te twijfelen, en ter controle in zijn eigen vlees snijdt. Domhnall Gleeson, die u kent als de laffe maat van DiCaprio in The Revenant (of als Bill Weasley uit de Harry Potter-films), wint uw sympathie als de enthousiaste Caleb, die veel vragen stelt maar nauwelijks antwoorden krijgt. Oscar Isaac, haast onherkenbaar met kaalgeschoren kruin en volle baard, is prima als de sluwe intrigant Nathan. Maar de indrukwekkendste acteerprestatie is toch die van de Zweedse Alicia Vikander. Haar sensuele performance, geholpen door CGI voor haar transparante mechanische onderdelen, duwt Ex Machina in de richting van een noirfabel. De Britse schrijver Alex Garland maakte hiermee zijn regiedebuut, maar hij had voordien al aardig wat adelbrieven in de filmwereld verzameld. Met name zijn samenwerkingen met Danny Boyle springen eruit: hij herwerkte voor hem zijn eigen roman The Beach tot een filmscript en tekende ook voor de scenario's van Boyles 28 Days Later en Sunshine. Ex Machina heeft nooit een release gekregen in de bioscoop, en dat is doodzonde. De Amerikaanse National Board of Review roemde Garlands eerste film terecht als een van de tien beste independentfilms van 2015. U zult er geen spijt van hebben dat u deze digitale neus naar Pinokkio gezien hebt. Don't fuck with fembots, ook niet in de overdrachtelijke zin.