1 In je boek confronteer je je personages met het millennialprobleem dat de realiteit niet voldoet aan de verwachtingen. Waar komt het idee vandaan dat dat wel zo zou zijn?
...

1 In je boek confronteer je je personages met het millennialprobleem dat de realiteit niet voldoet aan de verwachtingen. Waar komt het idee vandaan dat dat wel zo zou zijn? Eva Coolen: Die meisjes zijn alweer gen Z. Voor hen, en voor mijn generatie, geldt de grote invloed van pop- en onlinecultuur, van films en muziek waarin de formule wordt herhaald dat je het kunt maken als je het maar wilt. Rags to riches, het verhaal van mensen die in slechte omstandigheden opgroeien en zich daaruit boksen. Maar rotzooi trekt vaak meer rotzooi aan. Dat succesverhaal is zo zeldzaam. Ook de media zijn gek op succes, en ik denk dat veel jonge mensen tegenwoordig het idee hebben dat als ze het op hun vijfentwintigste nog niet gemaakt hebben het zo'n beetje verloren is. 2 Maar gaat het alleen over rijkdom en succes? De vertelster in je boek wordt ontmaagd in een scène die zo van een pornosite zou kunnen komen. Coolen: In heteroporno wordt een vrouw hard geneukt en dan kom je klaar in haar gezicht. Alles in porno draait om het visuele en extreme. Ik denk dat de seksuele ervaring van mij en jongere generaties daar enorm door is beïnvloed en behoorlijk verknipt door is geraakt. Ik was al rond een jaar of tien geïnteresseerd in de wereld van seks. Als ik toen een smartphone had gehad, was ik heel jong in die internetpornowereld gegaan, zoals veel jonge kinderen nu. 3 Is je boek ook te lezen als kritiek op de mythe van de vrijheid, die zegt dat we ons leven zelf in handen hebben? Coolen: Ik wil niet zeggen dat die mythe moet verdwijnen. Ik ben opgegroeid in soortgelijke omstandigheden als de twee meisjes uit mijn boek en ik heb juist veel hoop en motivatie gehaald uit de ideeën die de popcultuur uitdroeg. En soms gebeurt het natuurlijk ook wél. Maar er is een keerzijde aan die mythe. Ze zegt dat de wereld een rechtvaardig oord is, en dat als je het er niet in redt dat jouw eigen schuld is. Daar wil ik mee afrekenen, ja, en met het idee dat hoofdpersonages heldinnen moeten zijn.