Is de Arabische lente aan Algerije voorbijgetrokken? Wacht het Algerijnse volk nog steeds op de eerste zwaluwen? Het is niet helemaal zeker dat regisseur Karim Moussaoui de titel zo heeft bedoeld. Zijn debuutfilm peilt naar de ...

Is de Arabische lente aan Algerije voorbijgetrokken? Wacht het Algerijnse volk nog steeds op de eerste zwaluwen? Het is niet helemaal zeker dat regisseur Karim Moussaoui de titel zo heeft bedoeld. Zijn debuutfilm peilt naar de staat van het Algerije van vandaag. Het pijnlijke, onverwerkte verleden lijkt geluk en de hoop op een lente in de weg te staan, al wordt dat nergens expliciet gezegd. Je moet het tussen de lijntjes lezen. Alle aandacht gaat naar de personages - een staalkaart van de zo vaak teleurgestelde Algerijnen - en naar de locaties (steden, woestijnen, dorpen) - een staalkaart van Algerije. Drie verhalen raken elkaar slechts heel even: een gescheiden vastgoedontwikkelaar aarzelt, een ambitieuze neuroloog wordt door zijn verleden geplaagd, een gedwongen huwelijk dreigt twee verliefden uit elkaar te rukken. Het minimalisme en de klassieke filmstijl zijn soms een tikkeltje saai, maar veel kwaad berokkent dat niet. Dit blijft een rake, empathische observatie van een land en een volk die worstelen met de stilstand.