In oktober verscheen Tsar B's ep Unpaintable, die ze welgeteld één keer live kon presenteren vooraleer ons land opnieuw in lockdown ging. Justine Bourgeus, de violiste, zangeres en producer achter het pseudoniem, moest dus op zoek naar een virtueel plan B. 'Ik heb het voorbije jaar weleens een livestreamconcert gedaan, maar intussen heb ik het een beetje gehad met slecht in beeld gebrachte artie...

In oktober verscheen Tsar B's ep Unpaintable, die ze welgeteld één keer live kon presenteren vooraleer ons land opnieuw in lockdown ging. Justine Bourgeus, de violiste, zangeres en producer achter het pseudoniem, moest dus op zoek naar een virtueel plan B. 'Ik heb het voorbije jaar weleens een livestreamconcert gedaan, maar intussen heb ik het een beetje gehad met slecht in beeld gebrachte artiesten die in hun woonkamer op een gitaar tokkelen', zegt Tsar B. 'Als wilde concerten geven en in het publiek springen dan toch niet mogelijk is, creëer ik liever een volledig nieuwe wereld.' Samen met de jonge Antwerpse fotograaf en regisseur Lennert Madou vond ze inspiratie bij films als The Cook, the Thief, His Wife and Her Lover, de klassiekers van Fellini en vooral het werk van Salvador Dalí. 'Naast zijn schilderijen en films staat Dalí ook bekend om zijn gigantische feesten waarbij de gasten zich verkleedden als hun grootste nachtmerries of angsten. Dat theatrale en die fantasie zitten zeker ook in mijn film. Elke maaltijd, elk kostuum en elk detail is een kunstwerkje op zich geworden.' Midden februari trok Tsar B naar het Gentse museum Huis Arnold Vander Haeghen voor een royaal, geënsceneerd diner, waarbij ze samen met haar vaste bassiste en celliste Trui Amerlinck uitgepuurde versies van een vijftal recente en minder recente nummers speelde. In de koude. 'Buiten vroor het, maar omdat alles in het museum zo waardevol is en de muren met zijde behangen zijn, mochten we geen verwarming gebruiken. Tussen de nummers door gaven we elkaar luidkeels de nodige peptalk, alsof we op het punt stonden om de Mount Everest te beklimmen. (lacht) Maar het heeft allemaal geloond. Ik heb het afgelopen jaar meer dan ooit beseft dat het mijn missie is om een brug tussen klassieke muziek en popcultuur te slaan. Dit project is daar een goed voorbeeld van.'