Familie van Milo Rau is ongetwijfeld een van de meestbesproken theaterstukken van het jaar. Niet onlogisch, want acteurskoppel Filip Peeters en An Miller reconstrueren met hun tienerdochters Leonce en Louisa de laatste avond van een doorsneegezin dat collectief uit het leven stapte: het stuk is gebaseerd op het drama dat zich in 2007 afspeelde ten huize van de Noord-Franse familie Demeester. 'Er was veel interesse in het stuk, we zouden zowat overal gaan...

Familie van Milo Rau is ongetwijfeld een van de meestbesproken theaterstukken van het jaar. Niet onlogisch, want acteurskoppel Filip Peeters en An Miller reconstrueren met hun tienerdochters Leonce en Louisa de laatste avond van een doorsneegezin dat collectief uit het leven stapte: het stuk is gebaseerd op het drama dat zich in 2007 afspeelde ten huize van de Noord-Franse familie Demeester. 'Er was veel interesse in het stuk, we zouden zowat overal gaan spelen en plots was daar die lockdown', zegt Peeters, die met zijn productiehuis Look@Leo instaat voor de productie van de film. 'We moesten op zoek naar creatieve oplossingen. Uiteindelijk dachten we: waarom maken we er geen film van? Familie is sowieso al een voorstelling met veel audiovisuele elementen en als gezin zitten we al in elkaars bubbel.' En dus begonnen ze aan een krachttoer: een film opnemen in vier dagen tijd, in het decor van de voorstelling. 'Ik gok dat we een record gebroken hebben. (lacht) Het was heel intens, want we wilden niet zomaar een opname van het theaterstuk maken. Familie is echt een op zichzelf staande film geworden.' Niet dat er inhoudelijk veel veranderde. De monologen werden voice-overs en hier en daar werd wat geknipt, maar het onverbiddelijke en controversiële einde wordt nog steeds even expliciet in beeld gebracht. 'De zelfdodingsscène komt misschien minder hard binnen dan bij het theaterstuk, maar anderzijds zit je bij film dichter op de huid van de personages. Die controverse was er trouwens enkel toen we het stuk in Vlaanderen speelden. In het buitenland hebben we daar nooit commentaar op gekregen. In feite gaat Familie ook niet zozeer over zelfdoding, maar is het een ode aan het alledaagse leven.' Of het gezin Peeters-Miller intussen niet verlangt naar luchtiger thema's? 'Het repetitieproces was heel heftig en confronterend, maar eens je aan het spelen bent, wil je gewoon zo goed mogelijk je verhaal vertellen. Ik kan je verzekeren dat we ook veel plezier beleven aan Familie. Onlangs mochten we de voorstelling bijvoorbeeld in Rome spelen. Ik zeg altijd: we storten de zaal in een diepe ellende, en wij vertrekken alweer huppelend op de volgende citytrip.' (lacht)