'De machine is dit keer de artiest', zegt David Dewaele elders in dit blad, en dan gaan wij niet dwarsliggen. We zullen het dus hebben over de nieuwe niet-van-Soulwax, een syn...

'De machine is dit keer de artiest', zegt David Dewaele elders in dit blad, en dan gaan wij niet dwarsliggen. We zullen het dus hebben over de nieuwe niet-van-Soulwax, een synthesizersymfonie zoals Klaus Schulze en Tangerine Dream die midden jaren zeventig uit de wierook om hun hoofd plukten, in zes instrumentale bedrijven. Net zoals met hun op Ibiza ontsproten zijproject Die Verboten brengen de Dewaeles een gepersonaliseerde hommage aan de drie grote K's: krautrock, kosmisch en Kraftwerk. In Movement 3 hoort u bijgevolg ook de E van electro stuiteren, gevolgd door de YMO van Yellow Magic Orchestra in Movement 5, en in Movement 6 herkent u de stotterend zoemende N van Nite Versions. De synthesizer is oud, de vingerafdrukken zijn nieuw. En zo is dit dus eigenlijk een wél-van-Soulwaxplaat.