Dr. LektroluvGraslei Gent,juni 2007

'Zonder twijfel een van de fijnste herinneringen aan ons project. Een hele middag zijn we samen op stap geweest door de drukke straten van Gent. Dr. Lektroluv hield daarbij uiteraard voortdurend zijn groene masker aan. Daarmee wist hij bij alle mensen die ons pad kruisten een brede grijns tevoorschijn te toveren.'
...

'Zonder twijfel een van de fijnste herinneringen aan ons project. Een hele middag zijn we samen op stap geweest door de drukke straten van Gent. Dr. Lektroluv hield daarbij uiteraard voortdurend zijn groene masker aan. Daarmee wist hij bij alle mensen die ons pad kruisten een brede grijns tevoorschijn te toveren.''De sessie met Goldie, die vooral in de jaren 90 een drum-'n-bass-grootheid was, stond al een tijdje vast. Maar om de een of andere reden was hij die helemaal vergeten. Er bestaan dan echt wel fijnere dingen in het leven dan zo iemand op de schouder te tikken om hem aan zijn afspraak te herinneren. Hoewel schijn bedriegt, want hij is de zachtaardigheid zelve.''Waalse festivals zijn voor Angels & Ghosts een godsgeschenk geweest. Op Rock Werchter of Pukkelpop moet je het niet in je hoofd halen om in de backstage rond te lummelen, op Dour of Les Ardentes daarentegen kan je er zonder problemen grote artiesten strikken. Zoals Ben Westbeech. De iets minder frisse geurtjes neem je er dan met plezier bij.''Wat een straffe madam, die Kate Wax! Ze was haast helemaal opgebrand van het toeren, maar vond toch de tijd om ons uitgebreid te ontmoeten. Bovendien heeft zij de naam van ons project aangebracht. Op onze aanvraag om haar voor de camera te krijgen, schreef ze terug: 'All free on Sundays for Angels & Ghosts.' Heerlijk poëtisch.''Terwijl Modeselektor de hele dag vrij had, moesten wij van hot naar her hollen. Alles is dus in spoedtempo verlopen, en nog steeds zeulen we daarover een ondraaglijk schuldgevoel met ons mee. Als lichtbron gebruikten we hier - zoals altijd in donkere omstandigheden - een goedkope zaklamp uit de Makro: pakken efficiënter dan al dat professionele gedoe.''Toen Moby hoorde dat we een soort fotografische inventarisatie van de beste elektronicamusici wilden maken, verzekerde hij ons meteen dat het project - hoe vreemd ook - uniek was. Na de shoot heeft hij de rollen omgedraaid: wij werden subject, hij werd fotograaf. Dat zijn beelden geen technische hoogstandjes zijn, zal ons worst wezen.''De foto ziet er strak geregisseerd uit, maar is dat helemaal niet. Tommy maakte toevallig dat gebaar, en 'klik', het stond erop. Met de andere shoots is het net zo verlopen. Om de spontaneïteit te bewaren, wilden we onze onderwerpen zeker niet in geforceerde poses duwen. Die methode heeft - zoals hier - beslist haar vruchten afgeworpen.'Door Karel Deknudt