Die hoes hadden we al in onze kast staan bij de h van Hudson Mohawke, en ook al lang niet meer vers zijn de klanken die het ding omsluit. Cynisch journalistengebroed als we zi...

Die hoes hadden we al in onze kast staan bij de h van Hudson Mohawke, en ook al lang niet meer vers zijn de klanken die het ding omsluit. Cynisch journalistengebroed als we zijn, zitten we al een tijdlang klaar om Elbow definitief naar het verleden af te schrijven, hoeveel jaren de Mancunians er ook nog aan zouden breien. Ook met deze achtste lp zal dat niet gebeuren. Zelfs al heet Giant of All Sizes een donkere plaat voor donkere tijden te zijn, nog steeds zit de oorspronkelijke groepsnaam Soft deze band als gegoten, in de goede zin. Maakt niet uit hoe fel de sociaal bewogen Guy Garvey de steken van de enggeestige brexit, de mensonterende ramp met de Londense Grenfell-woontoren of de dood van enkele naasten heeft gevoeld: Elbow blijft een hartverwarmend, roerend soort indie-evangelie belijden.