Te weinig vrouwen, te weinig nieuwkomers, te weinig glamour en te weinig Netflix: nog voor artistiek directeur Thierry Frémaux de rode loper van het 72e festival van Cannes had uitgerold, stak er al een storm van kritiek op, maar nu de zaallichten terug aan zijn, de champagneflessen leeg en de starlets van de Croisette geveegd, schiet daar nog hooguit een lauw, mediterraan briesje van over. Ondanks alle gekreun en gesteun vooraf bleek het immers een meer dan degelijke én heel erg diverse editie qua genres, stijlen, seksen en nationaliteiten. Daarmee bewees Cannes, ondanks de almaar fellere concurrentie met Venetië, dat het nog steeds de barometer is voor alles wat reilt en zeilt binnen het cinefiele wereldje, en desnoods ook daarbuiten.
...