Eerste zin Het is dertig jaar geleden dat ik Soraya voor het laatst heb gezien.
...

Eerste zin Het is dertig jaar geleden dat ik Soraya voor het laatst heb gezien. In Tel Aviv ligt een vrouw te slapen in het appartement van haar pas overleden vader. Ze schrikt zich te pletter wanneer ze wakker wordt en een vreemdeling in de keuken aantreft. De reden van zijn aanwezigheid blijft vaag - een oude kennis van haar vader? - maar hij gedraagt zich alsof hij er altijd woonde en is niet zinnens te vertrekken, ondanks haar smeekbedes. Maar dringt ze wel echt aan, of neemt ze vrede met deze nieuwe vaderfiguur? Eindtijd is een van de betere verhalen uit Een man zijn, de nieuwe bundel van de Amerikaanse schrijfster Nicole Krauss die in 2005 een wereldwijde bestseller scoorde met De geschiedenis van de liefde. Ook Ershadi zien intrigeert. Twee vrouwen menen duizenden kilometers van elkaar dezelfde acteur te herkennen en zien daar een teken van het lot in. Helaas kabbelen de andere verhalen lusteloos verder, de sporadische wrange Joodse humor ten spijt. Jammer van de titel ook: de verhalen vertellen weinig concreets over het mannelijk bestaan, noch over de vrouwelijke blik op de andere sekse. Zeker, in Zwitserland krijg je een flardje kritiek op de male gaze, en er wordt al eens met een vreemde man geneukt, maar daarmee raakt Krauss het raadsel nauwelijks aan.