Een Eels met dunne spoeling, zo zijn er ook. Twee jaar na The Deconstruction schikt Mark Everett een resem songs naast elkaar waarin hij over de vloek en deugd van de liefde du...

Een Eels met dunne spoeling, zo zijn er ook. Twee jaar na The Deconstruction schikt Mark Everett een resem songs naast elkaar waarin hij over de vloek en deugd van de liefde dubt. Zijn bevindingen, gepuurd uit eigen ervaringen maar minstens zo vaak uit die van anderen, komen je zelden als bijzonder voor. 'I got hurt/ And it didn't feel good', voert hij bijvoorbeeld aan, terwijl Are You Fucking Your Ex of OK weinig toevoegen aan wat die titels voorspiegelen. Muzikaal heerst hoofdzakelijk dezelfde roerloosheid: E broedt onder de schemerlamp kleine, feeërieke wijsjes uit, het geluid dat een opgeschudde sneeuwbol zou maken. Zo'n ding biedt dan wel sympathiek vertier, maar zelden voor een hele avond. Wel amusant is de pandemiesong Are We Alright Again, waarin Everett dagdroomt over uit de quarantaine breken.