Een debutant moet nogal eens zoeken naar verhaalstof, maar dat gaat niet op voor Phaedra Derhore. Doorsnee is het verhaal van haar strijd tegen overgewicht. Wat ze vertelt, klinkt maar al te bekend: vruchteloo...

Een debutant moet nogal eens zoeken naar verhaalstof, maar dat gaat niet op voor Phaedra Derhore. Doorsnee is het verhaal van haar strijd tegen overgewicht. Wat ze vertelt, klinkt maar al te bekend: vruchteloos diëten en onbegrijpende mensen die de schuld voor haar obesitas volledig bij haar leggen. Ook na een maagverkleining en meer dan veertig kilo gewichtsverlies beheersen harde opmerkingen over ronde lichaamsdelen en de verlokkingen van lekker eten haar leven nog een tijd. Derhore heeft goed nagedacht over hoe ze haar verhaal wilde brengen. Teken- en verhaaltechnieken hebben al een eigenheid, maar verraden ook dat Derhore pas aan het begin van haar mogelijkheden staat. Zo zijn de reacties van haar omgeving soms te typisch weergegeven en krijgt het onverwachte, zoals de harde toon van vaderlief, te weinig context. Derhores relaas is ook nogal braaf in vergelijking met eerdere strips over het obesitas, zoals het bekroonde maar nooit vertaalde Mon gras et moi van Gally.