Doof zijn is niet zielig, en gehandicapt is iemand met een gehoorstoornis al helemaal niet. Dat zegt - of tenminste: gebaart - de jongvolwassen Tobias in Doof kind, de documentaire die zijn...

Doof zijn is niet zielig, en gehandicapt is iemand met een gehoorstoornis al helemaal niet. Dat zegt - of tenminste: gebaart - de jongvolwassen Tobias in Doof kind, de documentaire die zijn vader Alex de Ronde maakte over zijn 'stokdoof' geboren zoon. De Ronde, directeur van de Amsterdamse bioscoop Het Ketelhuis, brengt Tobias in beeld als een storyteller van het zuiverste water. In een levendige, met komische gebaren doorspekte gebarentaal vertelt de jongeman over hoe normaal zijn leven uiteindelijk is, wat anderen daar ook van mogen denken. Zijn broer Joachim getuigt dan weer over hoe lomp de buitenwereld soms met Tobias' beperking omsprong - velen richtten zich via hem tot zijn broer, alsof die een hond was. Desondanks brengt Doof kind een positief verhaal, over een gezin met een grote veerkracht en een jongen die de dingen des levens op een andere maar daarom niet minder indringende manier waarneemt.