SHOWTIME
...

SHOWTIME(XL RECORDINGS) Hij is de Vincent Kompany van de Britse pop. Over het kanaal, in een muziekwereldje dat aan elkaar hangt van de snel vervliegende trends, ontpopt de amper 19-jarige Dylan Mills alias Dizzee Rascal zich als de grote redder. Met zijn debuut Boy In Da Corner won hij meteen de prestigieuze Mercury Prize. Nauwelijks een jaar later heeft hij een al even imponerende opvolger klaar. Hij maakt platen zonder handleiding, want als kind van de UK Garage (de Britse housescene) laaft hij zich evengoed aan de ritmes van de hip-hop als aan de energie van de punk. Dat hij ten prooi valt aan growing up in public, valt aan Showtime af te lezen. Hij levert sardonisch commentaar op de manier waarop de pers elke beweging registreert. Zo schrijft hij in Respect Me een fel besproken incident van zich af, waarbij hij neergestoken werd. Hype Talk, over de roddels die over hem de ronde doen, hobbelt met vitriool en panache op de beats, als waren ze een matras met weerbarstige veren. Het is In De Fik, geprojecteerd in de rusteloze Londense straten. Zoals Flip Kowlier, en zoals zijn stadsgenoten van The Streets, schetst Dizzee Rascal het leven rond zich, met de nodige couleur locale. Hij mag dan intussen vriendjes zijn met The Neptunes, hij maakt zeker geen knieval voor de Amerikaanse markt, maar vaart integendeel nog vastberadener een onafhankelijke koers. De hyperkinetische songs nemen soms abrupte chicanes. Zijn radde tong surft onnavolgbaar op de golven van de bubbelende elektronica. Het heeft iets rauws en primitiefs - Everywhere drijft zelfs louter op minimalistische machinale drums. Buiten de pompende drum-'n-bass van Stand Up Tall is deze cd ook lang niet zo uptempo als Boy In Da Corner. Geen snelle hap dus. Het spookachtige Graftin'laat donkere beelden in slowmotion op je los. De muziek is hard, maar tegelijk warmbloedig, en de speelse branie van de rapper fascineert. Er schijnt een melodie in het liefelijke Imagine, het exotische Learn (een Engels antwoord op Timbaland), het met de eightieshit Happy Talk van Captain Sensible dollende Dream en Get By, dat een nieuwe kijk op handclaps en r&b-vocalen biedt. Daarbij weigert Dizzee Rascal zijn bronnen vrij te geven. Zoals de beste onderzoeksjournalist. Peter Van Dyck Peter Van Dyck