De Zwitserse inzending voor de Oscars belicht een opmerkelijk stukje nationale geschiedenis. In het Alpenland kregen vrouwen pas in 1971 stemrecht. Of zoals meneer pastoor de titel verklaart: 'Vro...

De Zwitserse inzending voor de Oscars belicht een opmerkelijk stukje nationale geschiedenis. In het Alpenland kregen vrouwen pas in 1971 stemrecht. Of zoals meneer pastoor de titel verklaart: 'Vrouwen moeten hun plaats kennen in de goddelijke orde.' En hoewel de Zwitsers het met hun laat tot stand gekomen wetswijziging slechter deden dan landen als Sudan, Iran en Afghanistan, maakt regisseur Petra Volpe er geen drama van. Omdat Die göttliche Ordnung zich ook niet als volbloed komedie durft te uiten, landt dit portret van de vrouwenstrijd in een landelijk bergdorpje echter in het al te brave en voorspelbare midden. De brede broekspijpen, seventiesparafernalia en een artificiële oranje gloed over Volpes verder vrij stijlloze beelden zorgen voor een amusant tijdsbeeld, maar de poging om zwaarwichtigheid te vermijden slaagt: Die göttliche Ordnung valt heel licht uit.