SIMONE SIMMONS
...

SIMONE SIMMONS FORUM, 299 BLZ., CA. a23 De oorspronkelijke titel van dit 'boek' luidt: Diana, The Last Word. Een waarheidsgetrouwer opschrift lijkt echter: Who are you kidding, Simmons? Toch beweert deze dame dat zij, en niemand anders, de waarheid bezit over de nooit eindigende soap getiteld Lady Diana, Princess of Wales, Princess of Hearts of The People's Princess. Simmons was Di's beste vriendin. Samen brachten ze ettelijke uren door met openhartig kletsen, 'op de manier dat vrouwen dat doen, en mannen niet'. Juist, met wat female chauvinism kun je licht werpen op het ordinaire bestaan van een schatrijke, mode-, media- en wereldhongerbewuste luis in de Britse kroonpels. Een intellectueel drama is dit boek dan ook niet geworden; het is namelijk volstrekt onzinnig. Een van de zinnen die Simmons' ghost writer distilleerde uit haar relaas gaat als volgt: 'Ze zei altijd: Simone, als er ooit iets met me gebeurt, schrijf dan een boek en vertel hoe het echt zit.' Nou, als ze dat altijd zei, en ervan uitgaand dat ze het niet over Charles' luier had, dan beeldt men zich zo in dat het op die fatale nacht de chauffeur veel te hoog moet hebben gezeten, zodat de schavuit, achternagezeten door een ingebeelde horde paparazzi met Vespa's of Fiats, de gepantserde Mercedes wel netjes in een tunnel moést parkeren. Was het Di's bodyguard, haar net-niet-schoonvader of een boulemische partner in puke die als eerste royaal bekte over de farce die men de Britse kroonstal noemt? Neen, het was Lady Di zelf, die makkelijk mannen met Afrikaanse kinderen of JFK Jr. wisselde om een plek in het medialicht te bemachtigen. 'Ook jij, Simone Simmons, kunt, als er ooit iets met me gebeurt, een duit slaan uit mijn 'hoe het echt zit'!' Zo klonk het allicht in Simmons' oren (zoals het dat alleen bij vrouwen doet, niet bij mannen). Niet fair? Fairness heeft bij royalty geen betekenis. Diana omhelsde arme kinderen in Afrika, ze 'deed wat tegen de landmijnen' (wat precies weet niemand), en ze was een moeder van twee. Diana - In vertrouwen zou met de duizenden over het hek naar de berenmutsen van Buckingham Palace moeten worden gekeild. Nu echter is het niet meer dan een bestseller - zeggen wij in vertrouwen. Hans Comijn