Zaterdag 16/1, 23.45 en zondag 17/1, 17.55, Acht.
...

Zaterdag 16/1, 23.45 en zondag 17/1, 17.55, Acht. DEUS bracht Europa eind vorig jaar in de ban van de ballad. Tijdens hun Soft Electric-concerten vestigden Tom Barman en co. de aandacht op hun ingetogener werk. Welp-regisseur Jonas Govaerts volgde de band tot in Parijs, Maastricht en thuishaven Antwerpen. Maar meer dan een gewone concertregistratie, is dEUS - Soft Electric Tour een film waarin livebeelden opgeleukt worden met geanimeerde illustraties bij elk van de songs. Die zijn van de hand van de Italiaan Antonio Fuso, die als graphic novelist bij Marvel en DC Comics onder meer met Wolverine aan de slag ging. 'Jonas wilde me al inschakelen voor illustraties bij Welp, maar dat is er uiteindelijk niet van gekomen', vertelt Fuso. 'Kort voor aanvang van de Soft Electric-tournee belde hij me opnieuw, met de vraag of ik aan een concertfilm over dEUS wilde meewerken. Ik heb niet getwijfeld.' ANTONIO FUSO: Absoluut. dEUS is al mijn favoriete band sinds 1994, toen ik de clip van Suds & Soda voor het eerst op tv zag. Je zou me zelfs van groupiegedrag kunnen betichten. (lacht) Bij zowat elk belangrijk moment in mijn leven hoort een dEUS-song. Als ik inspiratie nodig heb, luister ik naar Morticiachair uit Worst Case Scenario, en op droevige dagen helpen Instant Street en Nothing Really Ends me er telkens weer bovenop. FUSO: Ik heb alle 18 soft electric-songs herbeluisterd, met de teksten op schoot. Het gaat om uitsluitend kalme nummers, niet zelden liefdesliedjes. Dus tekende ik aanvankelijk mooie vrouwen en gebruikte ik zachte kleuren. Waarop Jonas me verzocht veel extremer te gaan, zoals in mijn overige werk - ik illustreer doorgaans donkere graphic novels, veelal thrillers of horrorverhalen. Je zult in de film dus een mooi contrast zien tussen rustige songs en ruwe visuals. Ik ben er zeker van dat het zal werken. FUSO: Toegegeven: in het begin was ik bang dat ik zijn teksten verkeerd zou interpreteren. Maar toen ik Tom vroeg welke elementen hij graag in mijn tekeningen verwerkt wilde zien, zei hij: 'Alles wat ik te zeggen had, heb ik in die nummers gezegd.' Hij liet me dus volledig vrij om mijn eigen ding te doen. Dus heb ik bij Eternal Woman, misschien wel de meest romantische dEUS-song ooit, een soort scène uit een hard-boiled politiefilm getekend. (lacht) MICHAEL ILEGEMS